Interview Patricia van der Heide

Door Martijn

Jeroen en Patricia van der Heide runnen het hotel Sterngucker in Königsleiten in het Zillertal in Oostenrijk. Voor veel wintersporters is het een droom om ooit naar de bergen af te reizen om daar te gaan wonen. Het beginnen van een hotel lijkt velen een mooie manier om invulling aan het leven te geven in de bergen. Jeroen en Patricia hebben deze stap gezet. Wat viel mee en wat viel tegen.

Waar staat jullie hotel?
“Ons hotel staat in het bij Nederlanders zeer bekende Königsleiten in het Zillertal, midden in het skigebied van de Zillertal-Arena. Wij hebben dan ook een groot Nederlands klantenbestand. Ruim tachtig procent van onze gasten zijn Nederlanders.”

Was het altijd al een droom om naar het buitenland te vertrekken?
“Ja, wij hadden al wel een gedeeltelijke droom om te vertrekken. Vooral voor Jeroen was het echt een droom om naar Oostenrijk te verhuizen en ik ben daar in meegegaan. Maar heel eerlijk gezegd kwam het gewoon op ons pad. Hoe dat is gekomen is een lang verhaal. Mijn schoonouders hadden al aardig wat chalets en appartementen in Königsleiten en deze werden door een lokaal bureau verhuurd. Echter daarover waren mijn schoonouders steeds minder te spreken. Er moest een keuze gemaakt worden, of de boel verkopen of het zelf gaan doen. Wij besloten het zelf aan te gaan pakken en in 2007 begonnen wij ons verhuurbedrijf Top-Chalets. Dit bedrijf runden we met de hele familie naast onze gewone banen. Jeroen was van beroep boekhouder en ik werkte als communicatie-deskundige. Alles liep prima met Top-Chalets, maar we hadden natuurlijk wel mensen ter plaatse nodig. Met de brede kennissenkring van mijn schoonvader was dit geen probleem. Toen kwam in 2008 het ‘Aparthotel Sterngucker’ te koop. Jeroens vader vond dat heel erg interessant. Voor Top- Chalets zou het super zijn. Het hotel heeft namelijk ook een erg geschikte locatie, vrijwel direct aan de piste. De knoop werd doorgehakt en met de familie kochten wij het hotel. Toen moest natuurlijk bepaald worden wie dat hotel ging runnen. Jeroen en ik vonden het werk met Top-Chalets zo leuk dat wij besloten de stap te wagen. Het is een echt familiebedrijf, de hele familie doet mee, maar wij zitten er het hele jaar door.”

Nogal een stap, of niet?
​“Zeker, we wisten ook dat het niet makkelijk zou worden, want het wonen in de bergen is nogal anders dan het wonen in Nederland. Maar we hadden weinig verplichtingen in Nederland, nog geen kinderen en we konden nog vrij makkelijk alle kanten op. Dus we gaven onszelf vijf jaar om het te proberen. We wisten dat we meer dan een jaar nodig zouden hebben om alles op rolletjes te laten lopen. En als we het vreselijk zouden vinden, zouden we zo terug kunnen, dat was onze gedachte.”

En? Die vijf jaar zit er bijna op...
​“Ja dat klopt. Als ik had geweten hoe het eerste jaar zou zijn had ik de stap waarschijnlijk niet meer durven zetten. Maar nu zie ik mij hier wel oud worden. Hoewel je natuurlijk nooit kan weten hoe het leven loopt. Het was erg zwaar, vooral dat eerste seizoen. We moesten een heel nieuw bedrijf neerzetten, in een ander land in een andere taal en in een andere functie, namelijk als leidinggevende. Daarnaast hielpen we ook veel mee op de werkvloer, we deden veel zelf, zodat we ook echt wisten waar we het over hebben.

Maar toch zijn jullie gebleven?
​“Ja, want we wisten dat het niet altijd makkelijk zou zijn en dat er zeker ook betere tijden zouden komen”.

Je zegt nu al dat je hier wilt blijven, waren die vijf jaar niet nodig om dit te besluiten?
​“We zitten nu in ons vijfde jaar en dit jaar wil ik wat meer tijd aan andere dingen besteden dan puur werk. We hebben de eerste jaren echt keihard gewerkt. Ik zou nu ook wat meer sociale contacten willen uitbouwen. Kijken of we hier een echt leven kunnen opbouwen naast het runnen van ons hotel. Wij zijn natuurlijk anders dan de Oostenrijkers, maar ze accepteren ons wel. We willen graag wat doen voor Königsleiten. Door een goed bedrijf neer te zetten helpen we het dorp verder.”

Die eerst vier jaar waren extreem druk zei je, wat heb je ongeveer gedaan?
“Zoals ik al zei in het eerste seizoen moesten we een heel nieuw bedrijf opzetten en we deden veel zelf, of hielpen echt met alles mee. We hebben bijvoorbeeld het hele restaurant opgeknapt. Het was voorheen een soort ‘Bahnhof”-achtig gebeuren. We hebben dit helemaal omgezet naar een typisch Oostenrijks restaurant, een stuk gezelliger. We hebben van dit matige, of zelfs slecht lopende restaurant, een zeer goed restaurant gemaakt!”

Dus jullie vertrokken niet om meer te kunnen wintersporten?
“Nee, en dat is maar goed ook, want zoveel hebben we niet op de ski’s gestaan. Natuurlijk trekken we er af en toe lekker op uit, maar lang niet zoveel als mensen soms denken. Als je in de bergen woont, word je natuurlijk wel een beetje kieskeurig. Wij zijn dat in ieder geval wel geworden. De sneeuw moet goed zijn, het weer lekker. Die luxe hebben we dus wel.”

Wat doen jullie buiten het winterseizoen en de zomer vakantie?
“Wij zijn het hele jaar door geopend. Hier stonden de Oostenrijkers in het begin een beetje sceptisch tegenover, maar wij zijn van die eigenwijze Nederlanders. Wij zagen hier wel degelijk “brood” in en ook voor Königsleiten zou dit een goede ontwikkeling zijn, vonden wij. Hier in de buurt zijn veel mensen met een tweede huis en zij komen ook geregeld buiten het seizoen naar Königsleiten en willen dan lekker eten. Zelfs de locals komen geregeld langs. Iedereen weet inmiddels dat wij goede kwaliteit leveren.

Natuurlijk trekken we in het winterseizoen en de zomervakanties veel meer gasten, maar ook daarbuiten komen er steeds meer mensen langs en loopt het restaurant goed.

Verder hebben wij in de zomer het voordeel dat we aan de voet zitten van het nationale park de Höhe Tauern. Heerlijk om in de zomer te wandelen en bergsporten te beoefenen. Die zomers zitten we overigens ook vol. Juli en augustus loopt gewoon heel erg goed.”

Denken jullie dat jullie hotel meer Nederlanders naar Königsleiten trekt?
“Ja, maar het was natuurlijk altijd al een echt Nederlands dorp, maar door alle mond op mond reclame komen er steeds meer Nederlanders. Onze marketing is natuurlijk ook voornamelijk op Nederlanders gericht. Verder richten we ons op Duitsland en andere landen in Europa. Maar het merendeel blijft toch Nederlands, dat is natuurlijk voor ons ook het makkelijkst.”

Je hebt het over opstartproblemen en dergelijk gehad. Maar wat is je juist enorm meegevallen?
“De grootse meevaller is de manier van leven hier in de Oostenrijkse bergen. We hebben het vier jaar lang enorm druk gehad, maar toch is de manier van leven zoveel ontspannender. Als ik hetzelfde werk gedaan had in Nederland, was ik geheid overwerkt geweest. De manier van leven is hier gewoon veel relaxter. Alles lijkt simpeler. Afspraken bijvoorbeeld zijn niet op de minuut precies. Dat hoeft ook niet, want je weet zeker in de winter niet precies hoe lang je over die weg over de bergop doet. Het is gewoon vrijer en dat is echt heerlijk. Daar geniet ik echt van en dus heb ik me ook helemaal aan deze lossere manier van leven aangepast.”

Meer informatie vind je op: http://www.sterngucker-koenigsleiten.com http://www.top-chalets.com