Herfstskiën

Door Rogier

Bij elke regenbui in de herfst kijk ik naar buiten of de bergen om mijn huis al wit zijn. Als de sneeuw skibaar lijkt, spring ik direct in de auto. Genoeg grashellingen bij mij in de buurt die bij een eerste laag al goed te skiën zijn zonder teveel ‘haaienvinnen’: stenen die onder het sneeuwdek verstopt liggen en diepe sporen op het belag van mijn ski’s achter laten. Herfstskiën is zo goed als altijd toerskiën, want met uitzondering van wat gletsjers zijn de skigebieden in oktober nog niet open. Het is altijd zoeken naar de helling met de meeste sneeuw. Als de sneeuw vroeg komt, is het mogelijk om langs oranje kleurende bomen te skiën, fantastisch.

Die eerste bochten in de herfst hebben iets bijzonders. Ik ben in het begin van het seizoen als een kind zo blij met de sneeuw, misschien wel blijer. De ene keer ligt er meer dan genoeg en de andere keer is het maar net voldoende. Dat maakt me allemaal niet zoveel uit. Het is het begin van het seizoen en ik mag weer hardop dromen van het seizoen dat gaat komen. Als de eerste bochten gemaakt zijn, valt er een spanning van me af. We mogen weer.