Val d'Anniviers

Door Rogier

In het Zwitserse Wallis ligt het bij Nederlanders niet zo heel bekende Val D’Anniviers. Een vallei boven het stadje Sierre met drie niet al te grote skigebieden. Deze drie gebiedjes bieden samen voor ieder wat wils. De beginnende skiër, de gevorderde ‘pisteknaller’ en de beginnende tot zeer gevorderde off-piste skiër kunnen hier allemaal hun hart ophalen.

Zinal Zinal is het meest bekende gebied van de drie in het Val d’Anniviers. Zinal wint de laatste jaren bekendheid bij wedstrijdskiërs omdat er al vanaf november geskied kan worden. Dit dan wel op witte banen in een bruinig landschap tot de eerste sneeuw valt. Hiernaast is Zinal ook steeds bekender bij off-piste skiërs, vooral dankzij Zinal freeride, een ludieke freeridewedstrijd.

Zinal is van de drie gebieden met recht het meest uitdagende. Genoeg lekker steile pistes om hard naar beneden te carven, vandaar ook die populariteit bij wedstrijdskiërs zo vroeg in het seizoen. Wie echte uitdagingen op de pistes zoekt doet er goed aan om de steile zwarte dalafdaling te doen. Deze is echt pikzwart, een mooie uitdaging voor velen.

Maar Zinal is zoals gezegd veel meer dan pisteskiën.Het is een ongekend poederparadijs.Off-piste skiërs kunnen hun hart ophalen in dit gebied, dat een oneindige hoeveelheid aa nongeprepareerde hellingen heeft. Direct naast de pistes liggen mooie hellingen waar elke poederfanaat zijn hart kan ophalen. Zeker als je richting Grimentz afdaalt zijn de meest fanatische afdalingen mogelijk. Wie bereid is zeer korte stukjes te hiken of over (soms steile en smalle) graatjes te traverseren, heeft werkelijk een zo goed als oneindige keuze aan off-piste afdalingen. Couloirs, hellingen en kommen, kortom een echte ‘speeltuin’. Het terrein lijkt gemaakt voor de off-piste skiër. Het ‘nadeel’ is dat de verbinding tussen Grimentz en Zinal middels een bus verloopt. Dit betekent ‘kostbaar’ tijdverlies tijdens echte poederdagen. Maar daar gaat verandering in komen. Voor de winter 2013-2014 staat de bouw van een grote moderne gondel van Grimentz naar Zinal gepland, waarmee deze twee gebieden verbonden zullen worden. Het zal hierdoor dus mogelijk worden om sneller meer afdalingen te doen. Ook ontstaat dankzij deze lift een behoorlijk aaneengesloten skigebied. De vraag is natuurlijk wel of de off-piste hellingen die nu nog zo lang ongespoord blijven tegen die tijd nog steeds zolang zonder sporen liggen…

Grimentz Grimentz is het echte pisteskigebied van het Val D’Anniviers. Met pistes voor ieder wat wils: makkelijke blauwe cruisepistes tot speelse rode en zwarte lijnen. De gevorderde pisteskiër kan hier ondanks de ‘weinige’ pistekilometers prima uit de voeten. Evenals Zinal voelt Grimentz groter aan dan dat het in werkelijk is omdat alle pistes zo ver van elkaar af liggen. De strak geprepareerde pistes van Grimentz kunnen maar één gevoel oproepen en dat is: een enorme drang om te skiën. De pistes kronkelen speels door het landschap en zijn daarmee verre van monotoon. De dag dat ik hier skiede was het plan om vroeg in de middag in de auto te stappen.

Dat werd pas het eind van de dag, nadat de laatste lift gesloten werd, want na elke run was het antwoord meteen klaar: “Nog een keer”. Het enige wat een beetje roet in het eten gooit zijn de wat langzamere en oudere, maar goed onderhouden liften. Dit geldt trouwens voor elk gebiedje in het dal en sowieso voor bijna heel Zwitserland, dus is eigenlijk niets bijzonders. De ietsjes langere zit is zo vergeten als je weer over de strak geprepareerde pistes knalt.

Wie in de Val D’Anniviers is, ‘moet’ een keer door het dorpje van Grimentz heen wandelen, of beter nog, er een verblijfplaats regelen. Dit oude Zwitserse dorpje met eeuwenoude houten chalets is volgens velen het allermooiste Alpendorpje. Ik durf dit soort beweringen niet te doen, maar zeer mooi is dit houten dorpje zeker. Wie echt wat wil leren over het dorpje doet goed aan om het Maison Bourgeoisiale de Grimentz te bezoeken. Je zult verhalen genoeg horen over het dorp, over de chalets, de kerk en de ‘ronddraaiende houten kruizen’. De rondleiding eindigt zonder meer in de wijnkelder waar iedereen de Vin de Glaciers kan proeven. Een bijzondere wijn die ontstaat omdat de wijnvaten nooit geleegd worden. Elke keer dat iemand deze wijn drinkt wordt het vat weer aangevuld met jongere wijn. Zo ontstaat een wijn die door de eeuwen heen zo goed als dezelfde smaakt houdt. Een bijzondere smaak, dat wel.

St Luc, Chandolin
​Chandolin en Saint Luc zijn twee dorpjes die samen een skigebied vormen. Eenvoudige pistes wisselen af met zeer uitdagend off-piste skiën. Wat alle pistes en afdalingen in dit gebiedje gemeen hebben is het oogverblindende uitzicht. Rustig cruisen en genieten van het uitzicht: dat is het devies. Of keihard knallen in het steile off-piste terrein. Vorig jaar werd hier een van de ‘Freeride World Tour Qualifiers’ geskied, dus dat het wel goed zit met uitdagend off-piste terrein moge duidelijk zijn. Wie het liefst lekker steile pistes opzoekt doet er goed aan om aan de kant van Chandolin te blijven of de dalafdaling naar St Luc te doen. De gevorderde off-piste skiërs komen het best aan hun trekken op de scheiding tussen St Luc en Chandolin.

Lekker eten
​Het is mogelijk om de drie gebiedjes onder te verdelen voor verschillende wintersporters, alhoewel elk type wintersporter het in elk gebiedje naar zijn zin zal hebben. Maar er zijn ook een aantal overeenkomsten in de drie gebieden. Een daarvan is het goede eten. In elk gebied zijn goede en betaalbare restaurantjes te vinden met lekkere en voedzame Zwitserse maaltijden. Denk aan rösti, fondue en zeer goed vlees van de lokale ‘d’Heres’ koeien. Lekkerbekken zijn in de Val D’Anniviers dus aan het goede adres. Verder zijn de streekwijnen zeer goed, maar dat is wellicht beter voor na het skiën. Als je eenmaal uitgeskied bent, is het vooral in Zinal zeker mogelijk om een biertje te drinken en zelfs te après-skiën. Maar verwacht geen Oostenrijks feestgedruis. Dat hoeft ook niet, want als je in Val D’Anniviers skiet wil je elke ochtend vroeg op om van de pistes en de poeder te genieten.