Vaujany, Onbekend, maar zeker niet onbemind

Door Bert

Stel je wilt een wintersportvakantie doorbrengen in een klein en charmant Frans bergdorpje. Zo’n pittoresk gehucht dat tegen de bergwand zit geplakt en waar de tijd stil lijkt te staan. Waar de lokale bevolking pastis drinkt en de geur van verse croissants het dorpsplein vult. En stel dat het dan ook nog eens vastzit aan een van de beste skigebieden van Frankrijk en fors heeft geïnvesteerd in nieuwe chalets en appartementen. Ik presenteer Vaujany.

De massa rijdt dit dorp voorbij. Zij wurmen zich liever bumper aan bumper omhoog naar de kolossale appartementencomplexen op de ‘Alp’. Ik niet. Al jaren sla ik ruim voor Bourg d’Oisans linksaf richting de Col de Glandon om even voorbij het stuwmeer de kronkelende weg naar Vaujany te nemen. Dit dorp is in de schaduw van het bekende Alpe d’Huez al jaren een van mijn persoonlijke favorieten in de Franse Alpen. De ligging op het zonnige plateau is subliem en vanuit het centrum takelt de grote gondellift dik honderd man per keer naar het hart van het skigebied.

Moderne ontwikkelingen
Ondanks dat het dorpje op zich klein is en er hoofdzakelijk boerenbedrijvigheid heerst, heeft Vaujany zich de afgelopen jaren snel ontwikkeld. Een prachtig overdekt sportcomplex met zwembad, sauna, bowlingbaan en restaurant is onlangs uitgebreid met een ijshockeystadion waar geschaatst kan worden. Ook de kindercrèche is ondergebracht in dit complex, eenvoudig te bereiken via de lift vanuit het centrum van het dorp. Bovendien parkeer je gratis in Vaujany. De garage ligt direct bij de skilift en is voorzien van lockers. Kortom, er is nagedacht over de logistiek en dat maakt je skidag eenvoudiger. 

Naast een paar aardige familiehotelletjes, kleinschalige pensions en gîtes (huurbare vakantiehuisjes) zijn er behoorlijk wat nieuwe appartementen bijgekomen. De nieuwbouw die nog verder wordt ontwikkeld de komende jaren voldoet aan de moderne eisen. Strak interieur, grote keuken met eetkamer en meerder badkamers zijn inmiddels standaard geworden. Bovendien ligt het prijsniveau gemiddeld tien tot twintig procent onder dat van de grote buur en dat is toch lekker meegenomen.

Gevarieerd skigebied
Genoeg over het dorp, want uiteindelijk kom je toch voor het skiën. De gondel tilt je meteen naar 2.000 meter plus, even overstappen op L’ Alpette en zeven minuten later sta je op 2.800 meter hoogte in het hart van het ‘Domaine’. Je hebt de keus uit twee liftpassen; de sectie OZ-Vaujany of het hele gebied inclusief Alpe d’Huez. Ik raad aan het hele gebied te pakken, want dat haal je er gemakkelijk uit tijdens een week. Met een paar lange rode pistes die mooi heen en weer slingeren glijd je via L’Alpette richting Montfrais 1650. Dit is mijn favoriet op de betere poederdagen. De drie stoeltjesliften openbaren daar een grote freeride speeltuin met rotsen, bomen, geulen en open velden. Ideaal ook bij slecht weer en weinig zicht of wanneer de hoge liften gesloten zijn door de wind. 

Vanaf L’Alpette kun je via Oz-en-Oisans of via Dôme des Rousses richting Alpe d’Huez. Opvallend is dat werkelijk alle pistes direct boven Alpe d’Huez eenvoudig blauw en groen zijn en wanneer je een etage hoger komt alle piste rood zijn. 

De moeilijkste pistes liggen op de tweede etage tussen 2.500 en 3.330 meter hoogte met als kers op de taart de afdalingen vanaf de Pic Blanc over de Glacier de Sarenne.  

De mooiste dagtocht
Het is vrijdag 10.30 uur en we staan bij de gondel van Vaujany die ons in twee etappes naar 2.800 meter zal brengen. Vandaag hebben we de tijd om het gebied te verkennen en doen dat via mijn favoriete rondje. Een dagtoer die je gemaakt móet hebben in je skileven. We kiezen voor de kortste route naar de 3.330 meter. Dus via L’Alpette en Dôme des Rousses naar de gondel van de Piz Blanc die ons hoog boven alles uittilt. Hier start de piste met een steil buckelveld voordat het zich uitspreidt over de Glacier de Sarenne. Links en rechts zijn allerlei variaties mogelijk. Wij kiezen links, steken af en toe een stukje piste af en laten onze brede ski’s door de zachte firn glijden. We dansen omlaag, genietend van de sneeuw, het uitzicht op Les Deux Alpes tegenover ons, en off-piste parel La Grave, La Meije onder handbereik. 

We pakken tussendoor de stoeltjeslift Herpie, die brengt ons weer even een stukje terug omhoog voordat we de hele Sarenne uit skiën. We laten mooie sporen achter in de firn, steken verderop over een buckelveld weer terug naar de piste en glijden het lange pad af van de Col du Cly. Ontmoetingsplek is het restaurant aan de voet van de Chalvet. Hier moet je gewoon stoppen en je tegoed doen aan een salade Niçoise met een glas witte wijn. Je hebt tenslotte net een van de langste afdalingen van de Alpen afgelegd. Minimaal 17 kilometer met een hoogteverschil van 2.200 meter! 

Via Chalvet komen we terug in Alpe d’Huez waarna we met twee secties weer op 2.700 meter staan. De rode piste naar L’Alpette en dan halverwege de route naar Montfrais duiken we linksaf de zwarte piste op terug naar Vaujany. Deze afdaling ligt er nog niet zo lang en veel skiërs weten het niet, maar o wat is deze mooi. Gas erop en knallen! Mooier kun je een toertje niet afsluiten. We komen één voor één onderaan binnenzeilen en laten de zachte slush hoog opspuiten bij elke bocht. De gezichten spreken voor zich. Langzaam brengt het oude liftje ons terug in het dorp, tijd voor een koud biertje op het terras van onze lodge.

We kijken nu al uit naar volgend jaar!