Courmayeur: mondaine buurman van de Mont Blanc

Door Edo

Wintersporten naast een toeristische hotspot, is dat wel handig? Betekent dit lange wachtrijen en ondermaats voedsel tegen belachelijke tarieven? We nemen de proef op de som en bezoeken het skigebied van Courmayeur onderaan de Mont Blanc.

"Zoefzoefzoefzoef." Het bulderende geluid van de helikopterbladen is goed hoorbaar ondanks de koptelefoon. Gelukkig ligt mijn focus niet op het geluid maar meer op het zicht. Want hoe vaak vlieg je rakelings rond de hoogste berg van West-Europa? Mijn vrouw en ik zwaaien naar de toeristen bovenop het uitzichtplatform van Punta Hellbronner, bewonderen de markante Dente del Gigante - een enorm grafzerkachtige rotspartij bovenop het Mont Blancmassief - en houden onze adem in als we door de nauwe corridor tussen de Aiguille Noir en de Dames des Angles strepen. We zijn slechts meters verwijderd van imposante gletsjers en ruiken hun ijskoude adem uit de diepe geulen en spleten. 

De helikopterpiloot vertelt ons dat hij naast deze panoramische vluchtjes ook veel helidrops voor freeriders verzorgt; een dienst waar veel vraag naar is. Tsja, even worden afgezet in de off-piste om vervolgens met een gids naar het dorp terug te skiën of te boarden leek mij ook heel leuk. Helaas laat de sneeuwkwaliteit het deze week niet toe. Niet dat ik klaag want de warme hoogtezon maakt veel goed, iets waar veel Italiaanse skigebieden een patent op lijken te hebben. Dat geldt echter niet voor het rondvliegen met een helikopter, dat is iets waar deze regio prat op gaat. De Aosta-vallei kent meerdere heliskibedrijven die je maar al te graag in je poederbehoefte voorzien. De bezoekers van het skigebied onderaan de Mont Blanc kiezen echter ook vaak voor de skiloze variant waarbij je een fenomenaal uitzicht op de 4.807 meter hoge beroemdheid hebt. De Monte Bianco, zoals de Italianen de berg noemen, is dan ook een bron van inkomsten voor de lokale bevolking en het skidorp gedijt er goed bij. Zo goed dat het tegenwoordig als een van de meest luxueuze skidorpen van het land wordt gezien. Eigenlijk kun je beter van een gemeente spreken want het is een aaneenschakeling van meerdere kleine dorpjes die begint bij de Mont Blanctunnel aan de voet van de berg en zo'n vijf kilometer verderop eindigt, tezamen goed voor zo'n drieduizend inwoners. Met een zachte plof parkeert de piloot zijn wentelwiek op de grond. We zijn weer terug op aarde maar mijn hoofd is nog in de wolken; wat een prachtige regio!

“Courmayeur is uitermate in trek onder welgestelde wintersporters”

Wie aan wintersporten in Italië denkt, ziet al vaak van tevoren op tegen de lange reis erheen. Onterecht, want veel van deze skigebieden zijn niet veel verder rijden dan een skigebied in Midden-Oostenrijk. Een goed voorbeeld is Courmayeur, dat direct aan de andere zijde van de Mont Blanctunnel ligt, dus aan de Italiaanse kant. En dat is tevens de zonnige kant als we de slogans mogen geloven. Het skigebied is niet het meest moderne en ook zeker niet het grootste van het land. Toch is het uitermate in trek onder welgestelde wintersporters, en dan vooral de Engelsen. 

De gemeente doet qua luxe en stijl niet onder voor mondaine skigebieden als Sankt Moritz, Megève of Courchevel 1850, alleen dan tegen een net iets aantrekkelijkere prijs. Plus je krijgt er de Italiaanse flair bij cadeau. Het wemelt hier van de toptenten. Zoals het rustieke viersterren Auberge de la Maisonhotel in het oude gedeelte van Entrèves. De ontbijtzaal biedt een wijds panorama op de Mont Blanc waaraan je bijna al je kostbare piste-uurtjes zou verkwanselen. Deze ruimtes met ruiten van vloer tot plafond vind je ook terug in het recent opgeleverde vijfsterren Grand Hotel Courmayeur Mont Blanc. Het heeft een moderne alpine uitstraling met een royale mix van koper, hout en natuursteen. Zijn vijfsterren tegenhanger, het Grand Hotel Royal e Golf in het midden van het centrum, leunt juist op de oudheid. De eerste steen werd in 1854 gelegd en zodoende is dit het oudste hotel uit de gehele vallei. Maar van oubolligheid is geen sprake. Het zijn eerder smaakmakers want het inpandige Petit Royal restaurant heeft een Michelinster, de enige in het dorp. Wie het helemaal op de spits wil drijven, boekt een privé-etentje in het oude torengedeelte waar sterrenchef Maura Gosio voor je neus de gerechten klaarmaakt. 

Een makkelijkere manier om wat van deze klasse te proeven, is om Maura's fingerfood te bestellen aan de karakteristieke loungebar van het hotel. Bernardo Ferro, hoofd van het Italiaanse barmansgilde, zwaait hier de scepter en cocktailshakers. Hij schotelt ons Mountain Spritz voor, een heerlijk zoet aperitiefje. Een van de ingrediënten is Génépi, een lokaal alcoholisch kruidenlikeurtje waarvan ik dacht dat het juist typisch Frans was. Maar aangezien de grondstof, de zeldzame Genus Artemisia bergplant, zowel in de Savoy als de Aostaregio groeit is het net zo Italiaans. Ook de vermeende Franse tartiflette, een met reblochonkaas overgoten aardappelschotel, steekt her en der de kop op. Maar de Italiaanse voorliefde voor polenta, een puree van maïsmeel en water, wint het hier op iedere menukaart. En dan in honderden varianten met onder andere vlees en groenten.

“Voldaan zwieren we richting een duizendtal lampjes omlaag”

Misschien niet van sterrenkwaliteit maar wel met evenveel passie gemaakt, zijn mijn gerechten die ik in de keuken van ons appartement tevoorschijn tover. Het is onderdeel van het luxe Au coeur des neiges bungalowpark dat bestaat uit acht vrijstaande, houten chalets en enkele appartementen. Allemaal hebben ze die typerende grote stenen dakpannen, iets wat wettelijk verplicht is voor alle gebouwen in het dorp, inclusief nieuwbouwprojecten. De inrichting is warm en knus, je voelt je direct thuis. De aanwezige openhaard gaat iedere nacht aan. Het indoor zwembad steelt echter de show. Want deze is gehuisvest in een soort stal met glazen wanden met een fenomenaal uitzicht als gevolg. Heb je geen zin om zelf te koken dan kun je gewoon terecht in het rustieke restaurant van het complex waar tevens het ontbijt wordt geserveerd. 

Op nog geen vijftig meter afstand ligt de Courmayeurgondel, een van de drie gondelbanen vanuit het dal die toegang geven tot het skigebied. Het is tevens het opstappunt voor ons nachtelijke bezoekje aan de Super G mountain lodge bovenop de Plan Chécrouit. Het vernieuwde restaurant dat tevens een hotel is, is onderdeel van het plan om de belevingswereld van de vakantieweek ook na het sluiten van de pistes tot in de late uurtjes te laten doorgaan, maar dan op de berg. Want op het 1.704 meter hoge plateau bevinden zich meerdere hutjes waar je romantisch kunt dineren met uitzicht op het dal. Doordat de gondel tot 23.40 uur blijft doorpendelen, kun je ook nog gerust een dessert bestellen om de avond te vervolmaken. Iets wat je volgens Italiaans gebruik echter niet moet doen, is na het eten cappuccino bestellen. Ik kan het echter niet laten. De serveerder laat vakkundig niets van zijn afkeer blijken, of zou hij maling aan de gebruiken hebben? Met een voldaan gevoel zwieren we richting een duizendtal lampjes omlaag. Zouden ze daar beneden allemaal wel aan de espresso zitten?

Nee, het skigebied Courmayeur Mont Blanc is geen Portes du Soleil of Les Trois Vallées met honderden kilometers corduroy. Maar de sfeer, het uitzicht en het culinaire aspect rondom de vijftig kilometer piste zijn zeker de moeite waard en geven je net dat beetje meer waardoor het niet een geijkte wintersportvakantie wordt. Het skigebied bevindt zich overigens niet daadwerkelijk op de Mont Blanc, maar op een berg aan de overzijde. Het maakt de pret er niet minder om. Zo glijden we zowel over steile kale flanken als beboste glooiingen, bijgestaan door pittoreske eethutjes. De meest memorabele is Petit Mont Blanc onderaan Zerotta. Hier worden op het zonneterras dagelijks varkens aan het spit geroosterd, bourgondischer dan dit wordt het niet.

Een must voor alle bezoekers, vooral freeriders, is een bezoekje aan het uitzichtplatform op het hoogste punt van het skigebied, de 2.755 meter hoge Cresta d'Arp. Je komt hier met het kleine, nostalgische Arpgondeltje, een avontuur op zich. Vanaf het topstation lopen er geen pistes omlaag, wel een paar heel aantrekkelijke freerideroutes. Hetzelfde geldt ook voor de recent vernieuwde Skyway Monte Bianco aan de overzijde van het skigebied, dat overigens een apart liftkaartje vereist. De hypermoderne 360 graden om zijn as draaiende gondel vertrekt vanaf La Palud vlak naast de Val Venygondel en reikt na een tussenstop tot het Punta Hellbronner-uitzichtplatform pal naast de Mont Blanc.

De futuristische gondelstations getuigen van een sterk staaltje architectonische inspanning. Het lijnenspel van staal, hout, glas en beton doet Mondriaans aan en verschaft te allen tijde zicht op de indrukwekkende skyline van de Alpen. Vanaf de balustrade zien we de vele skitoergroepjes middels een touw gezekerd en onder begeleiding van een gids op pad gaan. Het is het startpunt voor diverse excursies waaronder de bekende tocht over de Vallée Blanches of Glacier du Géant richting Chamonix. In de verte kun je nog net de Aiguille du Midi ontwaren met het uitzichtplatform aan de Franse zijde. In de zomer pendelt er een gondelbaan tussen beide topstations heen en weer. Nu hangen de kabels er levenloos bij. Aan de bezoekers maak ik op dat de Aziatische toerist zijn weg naar deze vernieuwde Europese hotspot heeft gevonden. En dat zou best wel eens een aderlating kunnen zijn voor Chamonix dat niet fors heeft geïnvesteerd aan haar zijde, want de toeristen kwamen toch wel. Dat ze niet zo heel blij waren met de komst van de nieuwe gondelbaan bij de buren mag wel blijken, en al helemaal niet met de snelheid waarmee het tot stand is gekomen. 

Honger gekregen van al het sightseeing? Ga dan lunchen op het iets lager gelegen Pavillon du Mont-Fréty-middenstation. Niet alleen om het waanzinnig uitzicht maar ook om het heerlijke eten, iets wat je niet verwacht halverwege een toeristische trekpleister. We sluiten ons verblijf af met een bezoekje aan het eeuwenoude thermaalbad in het naburige dorpje van Pré Saint Didier. We laten onze vermoeide spieren bubbelend verwennen in het spa- en wellnesscomplex dat over meerdere indoor en outdoor sauna's en jacuzzi's beschikt. En dat alles natuurlijk met die onvergetelijke skyline, de rode draad door een wintersportvakantie in Courmayeur.