Schnapps!

Door Ruud

Er wordt veel geklaagd over aangeschoten skiërs en boarders op de pistes. Dat lijkt een beetje overdreven; tenslotte worden de hellingen niet bevolkt door lallende en zwalkende wintersporters. Een biertje moet toch kunnen? Toch is dat iets te makkelijk gedacht. In sommige gebieden begint de après-ski wel erg vroeg en vaak al op de pistes. Op internet zijn treffende filmpjes te zien van –meestal- mannen die denken dat ze volgetankt en al nog goed de piste af kunnen. Best wel gênant. En vooral gevaarlijk. Je zal maar omver geskied worden door zo’n zatlap. En er dan iets aan over houden. Wat nog wel eens vergeten wordt is, dat je bij een ongeluk op de piste waarbij alcohol in het spel is, sowieso de pineut bent. De verzekering van het slachtoffer zal je zonder meer aansprakelijk stellen. In zo’n geval draai je op voor je eigen schade en die van de andere betrokkenen. Er is bovendien een grote kans dat justitie je gaat vervolgen omdat je letsel hebt veroorzaakt. Misschien toch nog maar even nadenken voordat je er nog één achterover slaat. Eigenlijk kun je de inname van alcohol beter beperken tot nà het skiën.

Wat kun je dan zoal drinken in bijvoorbeeld Oostenrijk en Frankrijk? Zelf mag ik graag een lekker biertje nuttigen, maar eigenlijk neem ik op wintersport liever een lokaal drankje. In Oostenrijk mag ik graag een Obstler drinken. Het woord zegt het al; die is gemaakt van Obst (fruit, bijvoorbeeld appels of peren). Ook lekker vind ik een Vogelbeere (van bessen gemaakt: stijgt wel flink naar het hoofd!) of een Zwetschgener (van pruimen). Een Kirschschnaps (van kersen), een Marillenbrand (van abrikozen), een Enzian (van de wortels van de enziaan) en een Zirbenschnaps (dennenlikeur) zijn aan mij minder besteed.

Dan heb je nog de Jägertee, dat is gewoon thee met een scheut rum. Normaal 1 deel rum op 3 of 4 delen thee, maar ik heb weleens iemand horen vragen “Ein Jägertee, mit viel Jäger bitte”. Verder kun je natuurlijk aan de Chocorum, een heel vreemde combinatie wat mij betreft. Of aan de aloude Glühwein, die in het Frans Vin chaud heet. Over Frankrijk gesproken: ik vind perenschnaps erg lekker en in Frankrijk betekent dat Poire Williams. (Williams Birne in Oostenrijk). Soms kun je hem vinden met een peer in de fles, die gaat er in als heel klein peertje en groeit vervolgens verder. Dan wordt het ook wel Poire Prisonière (gevangen peer) genoemd.

Verder is er Marc (als je ‘t eens bestellen wilt, het wordt uitgesproken als Maach). Er is bijvoorbeeld Marc de Savoie. Marc is een kleurloze eau-de-vie (het Franse woord voor Schnaps) die in veel streken gemaakt wordt.

Iets heel anders zijn likeuren als Génépi en Chartreuse. Het zijn gele of groene kruidenlikeuren met een heel kenmerkende smaak. Van génépi zijn vele recepten; smaken kunnen van dal tot dal licht verschillen. Het wordt ook vaak zelfgestookt, hoewel dat eigenlijk niet is toegestaan. Chartreuse is genoemd naar de monniken van het klooster van de Chartreuse vlakbij Grenoble die de drank oorspronkelijk maakten.

Als je meer van zoete likeur houdt moet je eens een crème de cassis (kersen) of een crème de mûre (bramen) bestellen. Het zijn prachtig donkerrode dranken die je na het eten kunt drinken. Een digestif zoals de Fransen dat noemen.

Zelf wil ik nog weleens in de verleiding komen in de supermarkt zo’n flesje van de lokale schnaps in te slaan. Dom, want als je eenmaal thuis bent, smaakt dat toch weer heel anders dan in de wintersportsfeer. Er staat inmiddels een klein assortiment te verstoffen in de kelderkast