Keuze genoeg in Skirama Dolomiti

Door Bert

Skirama Dolomiti is de verzamelnaam voor maar liefst acht skigebieden in Italië. In grootte zijn ze verschillend en sommige gebieden zoals Madonna, Folgarida en Pinzolo zijn slim met elkaar verbonden, zodat je veel skikilometers krijgt. Andere blinken uit in hoogte of natuurschoon. Kiezen is dus niet eenvoudig, want in elk skigebied van de Skirama Dolomiti kun je een fantastische wintersportvakantie beleven. Wat ze met elkaar gemeen hebben, zijn vooral de zonnige pistes aan de zuidkant van de Alpen, de Italiaanse flair en het vriendelijke prijsniveau. We hebben de acht skigebieden voor je op een rijtje gezet!

Genieten op de Monte Bondone

1) Monte Bondone: Van stadsplein tot piste
De Monte Bondone is met zijn kale top een markant punt in de regio en een favoriet, lokaal skigebied. Op 1300 meter begint de eerste skilift, maar wij beginnen in Vason op 1654 meter. Hier vind je de skischool en de meeste accommodaties. We klikken de ski’s in en glijden over brede pistes van lift naar lift. We passeren een goed onderhouden funpark, een van de beste in Italië. De driezitter Palon brengt ons naar het hoogste punt op 2090 meter waar de mooiste afdaling van het gebied begint.  De ‘Gran Pista’ is met 3,5 kilometer en ruim 800 hoogtemeters een goed lopende rode piste. Als we beneden staan is het duidelijk. Nog een keer! Er is slechts één reden te bedenken waarom we onderweg stoppen en dat is Rocce Rosse, een heerlijk lounge restaurant met fantastisch uitzicht en goede koffie. Aan de achterkant van de Monte Bondone bevindt zich nog een mooi glooiend en sneeuwzeker langlaufgebied. Het is ook de speeltuin voor sleeënde kinderen. De Monte Bondone is misschien een onbekend en wat klein sneeuwparadijs, maar in combinatie met de stad Trento een aanrader voor families.

2) Folgaria - Lavarone: Waar de zon woont
Het is het zuidelijkste skigebied van de Skirama. Vanaf Fondo Grande gaan we richting Alpe di Folgaria. De pistes, verdeeld over vier bergen, zijn gevarieerd. De liften liggen uitermate slim en je krijgt het gevoel dat je in een heel groot skigebied bent. Zo hier en daar genieten we in de off-piste even van de voorjaarssneeuw. Met onze freeride ski’s heerlijk cruisen in het zonnetje. We lunchen in de Rifugio Stella d’Italia, de aanrader in het skigebied. De voorjaarszon verwent ons en zo ook de chefkok. Alleen hierom zou je al naar Italië op skivakantie gaan. Tonnetje rond gegeten en uiteraard met een limoncello van het huis als afscheid draaien we nog een paar rondjes door het gebied. We eindigen de dag met het  ‘lentefeest’ op de Rifugio Baita Tonda met livemuziek. Wat een verrassing is Folgaria. Zo knus, familiair maar ook sportief. Alles in een notendop. Genoeg reden om terug te komen dus. 

Paganella

3) Andalo – Fai della Paganella: Kinderen hebben voorrang
Opvallend in Andalo zijn het aantal uitstekende familiehotels in het dorp. Stuk voor stuk goed verzorgd en meteen wordt duidelijk dat de Italiaanse gezinnen - volledig volgens traditie - alleen genoegen nemen met het beste. En dat geldt ook voor de met precisie ontworpen liften en pistes op de 2125 meter hoge Paganella. We glijden over heerlijke cruisers van blauw tot rood en vinden een uitdagende zwarte afdaling die voldoet aan de eisen van de Internationale Ski Federatie (FIS). Niet voor niets trainen de internationale teams hier en is het de thuisbasis voor de Noorse selectie in de Alpen. Andalo  - Fai della Paganella is een prachtige, allround familiebestemming waar kwaliteit hoog in het vaandel staat. We genieten op de Paganella van de koffie en bewonderen het Brentamassief in haar volle glorie.

Klein maar fijn: Pejo

4) Pejo: Klein en toch groots
Het ontvangst is hartelijk in het hotel Cevedale in Cogolo di Pejo. Verscholen in een doodlopend dal, weg van al het massatoerisme geniet ik al meteen van de authentieke atmosfeer. Smalle straatjes, buurtwinkeltjes, een opvallend mooi kerkje met prachtige muurschilderingen en een skigebied om de hoek tot maar liefst 3000 meter. De moderne liften brengen ons in twee secties naar de top. Wachttijden zijn hier volledig onbekend, we staan alleen in de lift en dat om half tien. Pejo heeft ‘slechts’ een handvol pistes, maar wel een serieus aantal hoogtemeters. En daar houd ik heel erg van. Lange gevarieerde afdalingen vanuit hoog alpien terrein tot onder in het dal. Open, ruig, steil en dan weer lieflijk tussen de bomen. De dalafdaling mag niet ontbreken want deze is van een ongekende schoonheid. Van de open alm gaat het eerst door het bos om vervolgens rakelings langs de steile rotswanden door een soort kloof te slingeren. Een aanrader!

De schitterende gletsjer van Tonale

5) Tonale - Ponte di Legno: Aan sneeuw nooit gebrek
Eeuwige sneeuw, moderne liften en de verbinding tussen Tonale en Ponte di Legno zijn de belangrijkste redenen om dit uitgestrekte skigebied te bezoeken. Aan de ene kant een glooiend aflopende, zonovergoten berg met tal van liften naast elkaar en aan de noordkant het hoog alpiene terrein met de Presenagletsjer waar je bijna altijd kunt skiën. Eerst de zonkant checken waar de skischool oefent en waar een bescheiden funpark is. Prima pistes en snelle liften, maar de sneeuw wordt papperig door de felle zon en we verkassen naar de noordkant. In drie secties gaat het tot de top en daar openbaart zich het gletsjerskigebied met brede pistes, veel variatie in de off-piste en uitdagende routes. De betere skiër kan hier zijn hart ophalen. We maken een paar mooie afdalingen en dan door naar het dal. Bijna onderaan buigen we linksaf richting Ponte di Legno. Een lange blauwe piste verdwijnt tussen de bomen en 1700 meter lager vinden we de aansluiting met het skigebied. Verrassende pistes en af en toe een traag stoeltje brengen ons tot aan Temu. De route terug verloopt via leuke pistes naar Ponte di Legno waar we in de verbindingslift stappen naar Passo di Tonale. Het landschap is indrukwekkend en het skigebied veel te groot voor ons bliksembezoek. Hier kun je gemakkelijk een week zoet zijn. Wil je ski-in-ski-out kies dan voor Tonale op de pas. Zoek je een dorpje met meer atmosfeer dan is Ponte di Legno het alternatief. 

Bruisend Folgarida

6) Folgarida – Marilleva: Familiair en betaalbaar
Onze roadtrip door de acht gebieden van de Skirama verrast ons telkens weer. Zo is Marilleva 1400 het Italiaanse antwoord op het ski-in-ski-out concept zoals we die in Frankrijk zien. Betaalbare en praktische appartementen direct aan de piste. En de pistes sluiten naadloos aan op het mondaine Madonna di Campiglio. Er toeren opvallend veel gezinnen en kinderskiklasjes door het gebied. Je merkt aan alles dat ze welkom zijn. Zo zijn er speciale menu’s in de restaurants, ruimtes om zelf meegebrachte etenswaren te nuttigen en is er vriendelijke hulp bij de liften. Op meerdere plekken vind je grote familieparken waar de kleintjes kunnen spelen en sleeën en kunnen genieten van de wintersport. Richting Madonna is het duidelijk rustiger. We blijven rond Pradalago een paar rondjes hangen en doen ons tegoed aan een lunch bij Rifugio Viviani. ‘s Middags kiezen we voor de kant van Folgarida met de uitdagende Nera Folgarida-piste met pittige passages en de heerlijke familie-afdalingen Azzura en Belvedere. Aan het eind van de dag maken we de balans op. Conclusie: Marilleva - Folgarida is een ‘no-nonsense-skigebied’. Een prima alternatief voor de doorsnee Oostenrijkse bestemmingen en een aanrader voor het hele gezin. 

Skiën in stijl in Madonna

7) Madonna di Campiglio: Sportief en mondain
Met een keur aan uitstekende hotels variërend van drie tot vijf sterren en een autovrij centrum met dure winkels en fijne restaurants is dit de bestemming voor de wintersporter die ook graag gezien wordt. Het skigebied is uitdagend en biedt vanuit elke hoek een ander panorama op de Brenta Dolomieten. Het wereldbekercircuit strijkt hier jaarlijks neer en dat geeft het dorp flair. We flaneren mee met de gasten langs mooi verlichte etalages, verwarmde terrassen en chique entrees van de hotels. We ploffen neer bij Bar Suisse, the place to be en bestellen een cocktail en een goed glas wijn. Zo deel je hier de ski-avonturen. Après-ski op zijn Italiaans. Madonna heeft stijl, maar gelukkig niet over de top. De eerste verkenning gaat meteen naar Passo Grostè op 2444 meter. De reden is simpel, het uitzicht op de Brenta Dolomieten. Vanaf hier kun je de imposante rotsformaties bijna aanraken en ski je er letterlijk voorlangs. Fenomenaal, wat een uniek gebergte en wat een lust om hier te skiën. Steeds weer blijven we even staan om het landschap op ons in te laten werken. We schuiven langzaam op in het skigebied en lunchen in het hippe Fiat Chalet met onderdelen aan de muur van de legendarische Fiat 500. Madonna doet haar naam eer aan en is zonder twijfel een must do binnen de Skirama Dolomiti.

Sfeervol Pinzolo

8) Pinzolo: Overzichtelijk en charmant
Vanuit het dorp tillen de eitjes je naar Pra Prodont en dan is het verder met een stoeltje naar Dos del Sabion op 2100 meter. Het alternatief is de lift vanaf Tulot naar Malga Cioca. Door deze verdeling worden de skiërs goed verspreid en eenmaal boven is er ruimte genoeg. Het skigebiedje van Pinzolo is schattig en biedt vanaf het hoogste punt misschien nog wel indrukwekkender uitzicht op het Brentamassief dan vanuit Paganella of Madonna. Doordat het wat geïsoleerd ligt, is het er ook rustiger en waarschijnlijk daarom zo populair bij families. Ook hier tal van kinderklasjes die zonder zorgen door het gebied kruisen. De afdalingen zijn niet heel lang, maar dat maakt niet uit. De hellingshoek is prima en je raakt niet snel de weg kwijt. Wanneer je kinderen al wat ouder zijn, kunnen ze hier prima zelfstandig skiën. We pakken nog een keer de afdaling vanaf de Sabion richting Tulot. De benen lopen langzaam vol maar we willen niet stoppen voordat we in het dal zijn. De kunstsneeuw die hier in de hele Skirama voor de 100 procent sneeuwzekerheid zorgt, is ondanks de zon nog van uitstekende kwaliteit. Pinzolo is een perfect alternatief als je wilt genieten van het grote skigebied van Madonna en toch in een rustig dorp wilt verblijven.

Halverwege de middag genieten we nog even na van de skidag met de Brenta Dolomieten op de achtergrond. De lente kondigt zich duidelijk aan, want het vale zonnetje brandt behoorlijk. We maken even de balans op en proberen een rangschikking te maken in de acht gebieden van de Skirama Dolomiti. Discussie over en weer. Pejo is mijn persoonlijke favoriet, maar daar koop je niet zo veel voor. Ik houd nou eenmaal van kleine pareltjes. Voor het vertier en de sfeer scoort Madonna di Campiglio hoog en Andalo - Fai della Paganella blinkt uit met haar kinderhotels. Monte Bondone was verrassend en vooral in combinatie met Trento ook heerlijk cultureel. Folgaria - Lavarone was zo lekker zuidelijk en Tonale-Ponte di Legno zo mooi hoog alpine.  Voor de families scoort Folgarida - Marilleva weer hoog en is Pinzolo een geheimtip.  We komen er niet uit en misschien is dat nou precies de kracht van de Skirama Dolomiti.