Der Weiße Ring

Door Ruud

Het is eind januari als Roel en ik in een sneeuwstorm de Flexenpass overglibberen. We gaan twee dagen skiën in Lech en op ons to do lijstje staat het maken van een filmpje over de Weiße Ring. Niet de wedstrijd, die is twee weken eerder al geskied, dus daarvoor zijn we te laat. Nee, gewoon de tocht. Toeristisch, maar sportief. Over sportief gesproken; ter voorbereiding op de trip heb ik thuis de video’s zitten kijken van “Das Rennen”, de wedstrijd dus. De Weiße Ring-wedstrijd wordt sinds 2006 gehouden. Het was toen namelijk 50 jaar geleden dat de laatste lift werd aangelegd die de tocht mogelijk maakte.

Das Rennen
De video’s tonen, behalve een wedstrijd, vooral veel plezier. Zowel de officiële van het skigebied als al die filmpjes de die door deelnemers op YouTube zijn gezet. Er is voorpret, er zijn zenuwen vooraf en er is competitie. Maar, behalve bij de snelste mannen en vrouwen (die trouwens lang niet altijd de jongsten zijn), is er ook een Elfstedentochtachtige sfeer van “meedoen is belangrijker dan winnen”. Niet voor niets noemt de organisatie het een Volksrennen. Het is ook best een bijzonder ding, die wedstrijd. Zeg nou zelf: het parcours gaat zowel over pistes als over een skiroute, er zitten niet alleen afdalingen in maar ook liften en iedereen kan meedoen. Al is dat laatste minder eenvoudig dan het klinkt; het aantal deelnemers is begrensd en mensen die al eerder hebben meegedaan krijgen voorrang. Inschrijven is overigens wel weer heel makkelijk; gewoon via Internet.

De cijfers en de feiten
De Weiße Ring is met zijn 22 kilometer en 5.500 hoogtemeters de langste skiwedstrijd ter wereld. Er kunnen 1000 wintersporters meedoen (waaronder veel vroegere profrenners) en de snelsten leggen het parcours in zo’n 44 minuten af. De race begint vanaf de Rüfikopf, waar de skiërs en snowboarders in groepen van 20 starten met daartussen 1 minuut 40 afstand. Het begint met een stukje bergop klunen, dan volgen 4 pistes, 1 skiroute en 6 liften door de skigebieden van Zürs, Zug en Oberlech tot de finish in Lech. De helft van de wedstrijdkilometers worden dan ook in de lift doorgebracht!

Het parcours tot Zürs
De eerste afdaling is een rode piste, de 38a, Steinmännle genaamd. Na ruim anderhalve kilometer kom je bij de eerste lift; een kort sleepliftje, de Schüttbodenlift. Vervolgens gaat het ruim anderhalve kilometer over de blauwe 38a, niet bijster origineel de Schüttboden-Zürs genaamd. Kun je, al uitrustend in de stoeltjes van de tweede lift, de Trittalp, in ieder geval beseffen dat je in het skigebied van Zürs bent aangekomen. Als je je daar überhaupt mee bezig wilt houden; in de praktijk zitten de deelnemers achterom te turen naar de concurrentie, alsof die stoeltjes zouden kunnen opschuiven onderweg….. Eenmaal boven is het zaak zo snel mogelijk uit het stoeltje weg te skiën de piste op; ditmaal de rode 3a, de Hexenboden, die net iets langer is dan de vorige twee afdalingen.

Zürs-Zug: mooi maar met buckels
De Hexenboden eindigt “beneden” in Zürs. Beneden is hier een relatief begrip; het dorp –waar voornamelijk hotels zijn- ligt namelijk op een respectabele hoogte van 1716 meter. Aan het eind van de piste glij je aan de rand van het dorp over het viaduct de weg over naar de volgende lift; de Seekopfbahn, een wat langere stoeltjeslift, en vrijwel direct stap je over op de Madlochbahn. Na al dat zitten heb je dan wel echt weer zin in een afdaling en dan wordt je op je wenken bediend. Bovenop de 2438 meter hoge Madloch Joch volgt één van de landschappelijk mooiste afdalingen van de Weiße Ring: de rode 33, een ruim 4 kilometer lange skiroute naar het kleine dorpje Zug. Dit is voor de meesten de lastigste afdaling in het parcours, het is immers een skiroute die bij drukte vol ligt met buckels. Voor de deelnemers aan de wedstrijd geen enkel probleem, maar nog niet zo ervaren recreatieve wintersporters moeten zich even afvragen of hij –of zij- zich hieraan moet wagen.

Zug-Lech
Vanuit Zug moeten er achter elkaar weer twee liften worden genomen, waarna boven aan de Kriegeralpe de leuke en 3 kilometer lange blauwe 34 begint, die bij Oberlech een stukje door de bossen voert. Daarna is het recht op de finish af naar Lech. En recht kunnen wedstrijdskiërs bijna letterlijk nemen, het is Schuss naar beneden, ondanks de heerlijk glooiende brede piste die uitnodigt tot carven. Eenmaal beneden wacht voor iedere deelnemer “ein kleines Andenken”.

De toerist
Kan ieder skiër of boarder tijdens zijn vakantie de Weiße Ring doen? Als je vlot een rode piste afkomt wel. Zoals genoemd moet je er wel rekening mee houden dat er een vrij lange skiroute in het parcours zit, een afdaling die dus wel gemarkeerd maar niet geprepareerd is. Als je denkt de juiste vaardigheid te hebben dan moet je de rode 33 niet overslaan. Én er is een escape, door halverwege af te slaan richting Lech via de veel makkelijkere skiroute 56.De sportieve wintersporter moet een uur of twee, drie uittrekken voor het afleggen van de Weiße Ring, afhankelijk van de drukte op de piste, maar vooral bij de liften. Als je tussendoor een keer pauzeert bij één van de vele restaurants langs de route ben je dus ongeveer een dagdeel bezig. Overigens verplicht niets je tot het doen van de tocht in de hierboven beschreven volgorde van de wedstrijd; je kunt op meerdere punten “einsteigen”, zoals het zo mooi heet in het Duits. Je kunt hem alleen niet andersom doen; tussen Zug en de Madloch Joch is geen liftverbinding. Tenzij je 4 kilometer omhoog wilt lopen; maar dan ga je het niet redden in twee/drie uur.

Aanrader?
Jazeker, het is een mooie, verder niet hele moeilijke tocht. Het skigebied van Lech/Zürs is sowieso prachtig en de uitzichten op de bergwereld zijn de moeite waard. Aan de andere kant; zo’n tocht wordt door alle PR die het skigebied erover uitdraagt al gauw een doel op zich, waarbij je al die andere mooie pistes links laat liggen. Zoals je de Sella Ronda in de Dolomieten niet heilig moet verklaren kun je ook van dit supergebied geweldig genieten zonder de hele Weiße Ring te doen. Maar als je er op vakantie bent, ga je ‘m natuurlijk een keer doen. Met een beetje planning is ie trouwens ook goed te doen als je in Sankt Anton of Warth-Schröcken vakantie viert.