Een dag in Winterberg

Door Frans

Al rijdend op een lege snelweg en met een lekker muziekje op de achtergrond geniet ik heerlijk van mijn autorit naar Winterberg. De prachtige Hochsauerlandlinie klimt al slingerend boven het laaggebergte uit. De sneeuw is in aantocht! De vaart zit er lekker in, totdat de snelweg “in het niets” doodloopt. Eenmaal bij het eerste verkeerslicht aangekomen lijkt het wel alsof de Nederlanders uit de lucht zijn komen vallen. Overal waar je kijkt zie je gele kentekenplaten. Het lijkt wel op een massale volksverhuizing. Langzaam trekt de stoet door de dorpen naar Winterberg. Alvorens deze stoet veilig en wel is aangekomen, sta ik dankzij diverse sluiproutes al stipt om 09:00 uur bij de eerste lift. Mijn dag skiën in Winterberg kan beginnen!

Winterberg über alles
Wachtende totdat de liften openen maak ik nog kort even een praatje met de locals. Ze zijn apetrots op Winterberg. Naast alle deftige hightech installaties levert het skigebied voor de gehele regio een hoop geld op. “Iets waarvan ze in de Alpen kunnen dromen!” roept een liftbediende nog even snel. En inderdaad, Winterberg is een goed geoliede machine en heeft een grote naamsbekendheid. Wintersport is hier in het Sauerland big business. Dat de pistes hier zo kort zijn vergeet men dan even. Nadat de liften zijn gestart kan er op de rustige pistes heerlijk geknald worden! Alle minpunten van het skigebied zijn dan ook snel vergeten.

Rondje Skiliftkarussell
Mijn dag begint op de top van de Bremberg. Als eerste kies ik ervoor om de makkelijke Bremberg piste te nemen naar beneden. Even er lekker inkomen en opwarmen met in de verte uitzicht op Winterberg. De nieuwe Brembergkopf stoeltjeslift zet mij vervolgens weer snel af op de Bremberg, waarna ik de dalafdaling pak naar de Büre. Voor Winterbergse begrippen een lange, maar vooral ook leuke piste. Alhoewel de piste makkelijk is kan er hier flinke vaart worden gemaakt.

Eenmaal beneden aangekomen staan er twee sleepliften tot je beschikking, welke dit seizoen Frans Bosch Sauerland expert wintersporters magazine 26 zijn omgebouwd tot moderne stoeltjesliften. Als eerste kies ik voor de Große Büre, vanwege haar aantrekkelijke rode piste en de rust. Direct daarna neem ik de Kleine Büre sleeplift, die naar de top van de Poppenberg loopt. Daarboven aangekomen gaat de reis verder via de mooie brede Poppenberg piste richting Möppi’s Hütte. Een redelijk ‘pittige’ afdaling.

Vervolgens zie ik in de Büre-Herrloch stoeltjeslift de eerste stuntelige skiërs in spijkerbroek de rode piste afkomen. Een lachwekkend beeld waaraan ik zal moeten wennen. Eenmaal boven probeer ik de piste zelf een keer uit. Toch best pittig voor een beginneling. Zodra ik met dezelfde lift weer boven ben pak ik de blauwe naar de Remmeswiese. De vlakke piste met enkele hobbels en bobbels voert mij dwars door een grote camping heen. Geen wonder dat het hier zo druk is, want kamperen behoort tot de Nederlandse hobby’s. Eenmaal beneden aangekomen staat er een ontelbare menigte bij de kassa te wachten. Het beloofd weer een drukke dag te worden.

Voordat de wachtrij zich naar de stoeltjeslift verplaatst ga ik snel weer naar boven. De Rauher Busch stoeltjeslift heeft voetleuningen die speciaal gemaakt zijn voor kinderen. Als volwassene zit ik er weinig florissant tussen met mijn oren tussen mijn benen. Gelukkig is de lift snel weer boven en begeef ik me spoedig over de brede Herrloch oefenpistes. Heerlijk om jezelf kaarsrecht naar beneden te laten storten. Hier kan het nog. Beneden aangekomen sta ik in hartje Winterberg. De skilessen zijn net begonnen. Om verder te kunnen skiën moet ik me door de mensen massa heen wringen.Alvorens ik ga genieten van de rode Poppenbergpistes, neem ik eerst nog even de korte en uitgestorven Astenstrasse piste een paar keer.Vervolgens begeef ik me tot de QuickJet. Denaam zegt het al: Een korte en snelle stoeltjeslift,met veel capaciteit. Oostenrijkse hightech.Razendsnel sta ik boven op de Poppenberg,om vervolgens weer razendsnel beneden tezijn over de twee geweldige Poppenberg pistes.Misschien is dit wel het meest interessante stuk skigebied van heel Winterberg voor gevorderden. Desondanks dat de piste kort is,sta je ook weer snel boven. Ik kan het hier wel ontelbare rondjes volhouden. Het is immersnog ochtend en wachten is er nog gelukkig niet bij. Maar na een aantal keer kriebelt het om de zwarte piste te gaan nemen. Dus maak ik snelde doorsteek naar de kleine stoeltjeslift naast de springschans. Eenmaal boven aangekomen waarschuwen grote borden ervoor dat het een zwarte piste betreft. Na enkele rondjes te hebben gedaan vind ik het langzamerhand tijd voor een boterhammetje. Via de QuickJet en de Brembergkopf liften kom ik dan weer uit bij mijn startpunt: De Bremberg. Het ochtendrondje Skiliftkarussell was geslaagd.

Escape the crowd 
​Voordat het middag wordt maak ik via de Bremberg een paar afdalingen op de Nordhang piste. Het vergeten kindje van het skigebied. Niet een echt spectaculaire piste, maar wel de moeite waard bij voldoende natuursneeuw. Nadat ik de Nordhang wel weer heb gezien wordt het tijd om diverse rondjes door het skigebied te gaan maken in willekeurige volgorde. Vooral de Bremberg dal afdaling maar de Büre en de pistes bij de QuickJet trekken mij het meest. Wanneer het echt overvol begint te raken is de Astenstrasse piste de ideale oplossing.

Ordnung muß sein
Alles gaat alles voorspoedig, totdat ik ’s middags bij de Kleine Büre sleeplift ineens in de rug wordt geduwd door iemand die zijn controle is kwijt geraakt. Languit lig ik dan door de wachtrij.Niet veel later valt een persoon naast mij uit de sleeplift en trekt mij mee. Hij was gekleed in een spijkerbroek. Amper een uur later duwt een snowboarder mij op de grond bij het uitstappen van een stoeltjeslift. Gelukkig is deze jongen wel zo netjes om zijn excuses aan te bieden, maar dat is niet gemiddeld in Winterberg. Veel skiërs moeten nog wat waarden en normen bijgebracht worden. Ondanks dat de pistes kort zijn, zijn ze lang niet allemaal geschikt voor beginners. Sommige pistes zijn in dit opzicht net iets te steil. Toch trekken de meeste mensen zich er niks van aan.

The End
​Eindelijk: Het is 16:00 uur en de grote massa houdt het voor gezien. De die-hards gaan door tot het bitterende eind. De QuickJet is weer rustig en bij haar pistes verbreng ik m’n laatste rondjes. Timing tot op de laatste minuut is erg belangrijk, want de meeste liften stoppen precies om 16:30 uur. Dan is het tijd om de dagbalans op te maken. De ochtend was leuk, de middag was een drama. Al met al is Winterberg een aantrekkelijk skigebied en voor het laaggebergte ontzettend groot. Toch zal mijn volgende bezoek aan Winterberg doordeweeks plaatsvinden, wanneer er rust en Deutsche Ordentlichkeit heerst. De locals doen dat immers ook. Eenmaal in de auto zet ik weer een lekker muziekje op en knal voldaan over de Autobahn weer naar huis.