Nee zeggen is altijd goed

Door Rogier

Soms sneeuwt het in het naseizoen nog goed. Hierdoor is het in maart en april vaak mogelijk om de meest geweldige couloirs in goede sneeuw te skiën. Steil skiën in stabiele sneeuw. Maar dat stabiele sneeuw ook in het voorjaar geen garantie is mag duidelijk zijn. Soms zijn er dagen dat je nee moet zeggen, en dat mag ook wel eens beschreven worden. Want naast alle poederdagen waarvan je de diepe foto-reports kent zijn er ook genoeg dagen dat we de top of ons doel niet halen. Simpelweg omdat we nee zeggen tegen te gevaarlijke condities.

Mooi couloir
Om zes uur 's ochtends vertrokken we richting de Queyras. Het is voorjaar dus we moeten vroeger en vroeger op pad om goede en veilige sneeuw te vinden. En vooral om op de terugweg niet 'vast' komen te zitten in dikke slush. Het was goed koud en een azuurblauwe hemel beloofde dat het een mooie dag zou worden. In de auto richting de sneeuw bespraken we het lawinebulletin en onze eigen ervaringen in de sneeuw deze week. We zeiden vrij duidelijk tegen elkaar dat we moesten opletten voor ingeblazen sneeuw. We hoopten allemaal dat het couloir wat wij verwachtten te gaan skiën voor de wind gespaard zou zijn gebleven. We hadden sowieso voor een couloir gekozen wat net naast de Retour d'Est kern lag. Hier was dus duidelijk minder sneeuw gevallen. Genoeg voor mooi skiën!

Lang vlak stuk
De klim begon in het skigebiedje van Saint Veran wat nog een week open is met geweldige voorjaarssneeuw! We liepen de diepe Queyras in over een geweldige langlaufloipe. Vrij vlak terrein en dus een lange wandeling. Eenmaal onder de beoogde berg zagen de couloir er geweldig uit. Strak en helemaal vol met sneeuw! Vol goede moed klommen we richting de steile helling toe. De sneeuw werd beter en beter. Mooie gezette poeder deed ons dromen van een geweldige afdaling. We klommen met een brede grijns op ons gezicht omhoog! Totdat...

Triebschnee
De helling onder het couloir lag vol met geweldige sneeuw, maar hoe hoger we in het couloir kwamen hoe meer we begonnen te twijfelen. In het begin klommen we over kleine stukjes ingeblazen en slab-achtige sneeuw heen. Niets gevaarlijk, wat het was te klein en te lokaal. Maar als we naar boven keken zagen we vrij duidelijk dat het hoogste deel (ook het steilste deel) van het couloir helemaal volgewaaid was. We klommen nog een stuk door. Maar toen het terrein duidelijk steiler werd en we bij de grens van die ingewaaide sneeuw kwamen was het duidelijk: de sneeuw was te gevaarlijk.

Natuurlijk springt dan het duiveltje even in je hoofd op! Die roept 'Waarom klim je niet nog een paar meter verder, misschien is de sneeuw daar veiliger.' Een andere zin die dit duiveltje graag gebruikt is 'Je bent er nu toch, heb je zin om weer een keer die hele aanloop te doen'... Maar ondertussen heb ik geleerd om niet naar dit duiveltje te luisteren als het om lawine en sneeuwcondities gaat. Dus de keuze was snel gemaakt. We keerden om. Eigenlijk net voor het allermooiste stuk van de helling.

Mooie dag
We hebben ons doel niet gehaald. De helling was te gevaarlijk. Maar eigenlijk maakt het ons niet eens zoveel uit, zeker nu ik weer veilig thuis achter mij computer zit. We hebben een geweldige dag in de bergen gehad. Een paar leuke bochten gemaakt en genoten van een van de wildste bergketens in Europa waar we de gehele dag alleen waren. O ja, dan vergeet ik nog te zeggen dat we 's ochtends verse wolvensporen hebben gezien. Kortom een geweldige dag buiten. Wat maakt het dan eigenlijk nog uit dat we die ene helling niet geskied hebben. Door dit soort keuzes te blijven maken, door vaak nee te zeggen en off-piste hellingen niet te skiën hoop ik erg oud te worden. En hoe ouder je wordt hoe meer je kunt skiën. Dus mochten jullie ooit in off-piste terrein een twijfelmoment hebben: Nee is altijd de goede keuze!