Niet verwacht, toch gekregen, supersneeuw

Door Rogier

Terwijl vrienden van mij foto's plaatsten op Facebook van een heftige Retour d'Est, zat ik in de Bella Vista hut in Südtirol. Een echte aanrader trouwens! Maar ik miste wel de Japan-achtige condities bij mij in de achtertuin. Toen ik na thuiskomst in de diepe sneeuw stond viel het eigenlijk een beetje tegen. Wind en een te hoge temperatuur hadden roet in het eten gegooid. Ik wist zelfs niet zo goed waar ik nog goede sneeuw zou vinden. Na lang nadenken had ik een idee. Maar ik was niet zeker van mijn zaak. We moesten hiervoor ook zelf omhoog lopen. Alles rondom de skigebieden was al afgekrast. Dus een hoop moeite voor een onzekere uitkomst. Op hoop van zegen zeg maar.

Matige start
De dag begon slecht. Op de parkeerplaats, zo'n 30 minuten boven Briançon  kwam ik erachter dat ik was vergeten om een memory-kaartje in mijn camera te stoppen. Deze zat nog in mijn computer. Ook had ik (voor het eerst dit seizoen) mijn reservekaartjes niet meegenomen. Na wat gevloek besloot ik snel naar een fotozaak in Briançon te rijden om een kaartje te kopen. Een uurtje en veel irritaties later stonden we toch op de ski's. Gelukkig verdwenen deze irritaties als sneeuw voor de zon toen we in de sneeuw en een heerlijk zonnetje omhoog liepen.

Hoe hoger hoe meer sneeuw
Onder de 2000 meter werd duidelijk dat het voorjaar eraan komt. De zon wordt sterker, de sneeuw transformeert snel en er ligt niet zo heel veel sneeuw meer. Maar eenmaal op 2000 meter leek het alsof er een knop was omgezet. Opeens lag er zeer veel sneeuw en ook nog vederlichte poeder. De sneeuw was stukken beter dan ik had durven dromen.

Sporen
Twee toerskiërs hadden net als ons hetzelfde idee om dezelfde berg op te lopen. Geweldig voor ons, want het stijgspoor lag er perfect bij! En naast de twee klassieke daalsporen van deze toerskiërs was meer dan genoeg ruimte om zelf te knallen. Het kon allemaal niet veel beter.

Veiliger
Door de hoge temperaturen van de laatste weken was het sneeuwdek behoorlijk goed gezet. Hierdoor durfden en konden we nu meer hellingen skiën dan een paar weken eerder. De mooiste hellingen kwamen nu binnen handbereik en ook het lawinegevaar was beter in te schatten. Nog een reden om prettiger onderweg te zijn!

Geweldige klim
De klim naar boven was geweldig. Het spoor lag er perfect bij. De sneeuw was geweldig en het zonnetje maakte het helemaal af. Om de klim compleet te maken klommen we te voet over het laatste stukje van de steile graat. Heerlijk 'bergsportachtig'. Alle irritaties waren nu helemaal vergeten. Het was dat de perfecte poeder lonkte anders waren we maar wat graag boven gebleven. Wat een enorm geluk!

Nog betere afdaling
Door de droge lucht van de Zuidalpen was de sneeuw 's nachts gedroogd. Perfecte sneeuw om keihard in te knallen. Perfecte poeder voor mooie open hellingen. In volle vaart knalden we naar beneden. Echt geweldig van boven tot beneden. Zoals ik zo vaak zeg: "Het beste skiën is vaak in maart!" Het seizoen is nog lang niet afgelopen. De condities zijn gewoon nog te goed!