Toerskiën voor dummies

Door Martijn

Toerskiën is hot. Elk weekend trekken vele locals de bergen in om lekker sportief bezig te zijn. Toerskiën is daar de perfecte mogelijkheid toe. De ene toerskiër knalt omhoog in zijn race-outfit en ziet het als sport, de ander klimt op dikke ski’s omhoog voor een mooie poederafdaling en de allerlaatste pakt zowat een picknickmand in in z’n rugzak om met vrienden gezellig een dag door te brengen in de bergen.

Ook ik wilde wel eens weten wat dat toerskiën nou precies was. Zou het echt zo zwaar zijn? Is het echt zo mooi? Daarvoor reisde ik af naar Zuid-Tirol, want als er een gebergte geschikt is voor geweldige toerskitochten dan is het wel Zuid-Tirol. Om veilig te beginnen ging ik opstap met een lokale berggids.

Bij het toerskiën loop je zelf omhoog. Je maakt gebruikt van speciale bindingen waarbij tijdens het klimmen je schoen kan scharnieren waardoor je een loopbeweging maakt. Als je eenmaal aan de afdaling begint dan klik je je schoen weer vast. Verder plak je bij het omhoog lopen skivellen onder je ski’s die met een speciale lijm aan je ski’s blijven zitten. Vroeger waren dit zeehondenvellen, tegenwoordig zijn dit vellen gemaakt van nylon of geitenhaar. Een stuk diervriendelijker. 

Het omhoog lopen lijkt makkelijk, maar je hebt wel even wat oefening nodig om het goed te doen. Terwijl de gids nooit moeite heeft met zijn evenwicht, nooit wegglijd en geruisloos over de sneeuw glijdt heb ik het idee af en toe met veel te grote schoenen te lopen. Maar met een aantal tips is het toch prima te doen. Alleen die vervloekte ‘spitzekehre’ blijft lastig. En daar wil je als beginner nog wel eens bij omvallen. Terwijl dat volgens de gids voor volleerde toerskiërs juist een heerlijk rustmoment is.

Het omhooglopen is echt keihard sporten en behoorlijk vermoeiend. Al mijn kleding hangt open en ik heb het idee dat de tong op mijn knieën hangt. Maar het uitzicht is mooi en het is echt genieten om in zo’n wilde omgeving te zijn. Zonder liften, zonder herrie en alleen maar mooie bergen. 

Eenmaal op de top ben ik al best moe, zet ik de ski’s op de skistand en trek ik de vellen van de ski’s. Ik ben benieuwd naar de afdaling. Ik heb zogenaamde freeride-toerschoenen aan, maar dit voelt toch allemaal net wat lichter aan dan mijn trouwe en stevige Nordica skischoenen waar ik normaal mee ski. De eerste bocht is even wennen maar daarna gaat het eigenlijk best prima. Moderne toerski’s zijn gewoon geweldige ski’s, en het skiet bijna net zo goed als een gewone alpiene set-up. 

De afdaling is heerlijk. En het is genieten van de vrijheid en het spelen met het terrein. Ik weet één ding zeker, toerskiën is voor herhaling vatbaar. Lekker sporten in de buitenlucht en het feit dat we maar een afdaling deden? Eigenlijk is me dat niet eens tegengevallen. Het is zo’n complete ervaring, dat het voelt als een volle dag lekker in de bergen. En wil je meer afdalingen, dan loop je gewoon nog een keer.