Portes du Soleil: Uitgestrekt en uitgebreid

Door Kristof

Iedere wintersporter heeft wel zo’n skigebied waarvan hij denkt: ‘daar moet ik op een dag beslist heen!’ Ik kreeg dat gevoel bij Les Portes du Soleil, een groots gebied waarmee mijn broer menig keer kwam uitpakken als hij weer eens terugkwam van een skivakantie. Het ruwe van Avoriaz, de gezelligheid van Châtel en het drukke Morzine, gecombineerd met de tientallen kleine dorpjes met de nodige charme. Les Portes Du Soleil leek wel een duizendpoot in de Franse Alpen. Ik besloot het heft in handen te nemen en een skireis in elkaar te flansen naar dit grensoverschrijdend skigebied.

Eerst de duizelingwekkende cijfers: 650 kilometer pistes en ruim 200 liften, wat ‘PdS’ officieel het grootste skigebied van Europa maakt. Jammer genoeg moet je hier en daar de ski’s wel even uitklikken, maar laat dat de pret zeker niet bederven. We nemen als uitvalsbasis het mythische Avoriaz, dat relatief centraal in Les Portes du Soleil ligt. De ietwat ruwe rit naar het dorp wordt meteen weggespoeld bij de eerste kennismaking. Je bent verplicht de wagen te parkeren aan een randparking, om vervolgens per paard en kar tot aan je verblijf gevoerd te worden. Voor de ene een belevenis op zich, voor de ander niet meer dan extra vertraging om tot bij je accommodatie te komen. Een andere optie is om je auto in Morzine - Les Prodains te parkeren en vervolgens met de gondel omhoog te gaan. De architectuur valt meteen op: hoogbouw uit beton, geflankeerd met hout. Veel hout, om toch een natuurlijk karakter te geven aan deze op studenten gerichte hotspot. De Franse vooroordelen van kleine appartementen worden hier grotendeels bevestigd, al merken we dat steeds meer appartementsblokken voorzien worden van ruime appartementen met de nodige luxe. Het autovrije aspect creëert een gemoedelijke sfeer. Je skiet tussen de gebouwen door van de ene naar de andere kant van het dorp, langs de bakker, een cafétje, de slagerij. Pas wanneer je de lift richting Les Hauts Forts neemt, krijg je een duidelijke blik op Avoriaz en valt het op dat de architectuur in het verlengde ligt van een enorme rots waarop het dorp gebouwd werd. De ideale opwarmer voor je skidag zijn de pistes aan de Lac-Intrêts, brede pistes met een prima hellingsgraad voor de gevorderde skiër. Vergeet niet af en toe een pauze te nemen en te genieten van de prachtige vergezichten over de rotsen en het dorp van Avoriaz heen.

Vervolgens kan de tocht pas echt beginnen. We kiezen vandaag voor de Zwitserse kant van Les Portes du Soleil. Meteen valt de enorme veelzijdigheid van dit immense skigebied op. Hoe ver je ook rondom je kijkt, overal zie je pistes en liften. Van een kleine sleeplift tot een moderne telecabine, van smalle pistes tussen de bomen tot brede hellingen in het hooggebergte, van perfect geprepareerde pistes tot poedervelden voor de freeriders. Gelukkig zijn we goed opgewarmd, want plots staan we voor de beruchte Mur Suisse, een pikzwarte piste die tot onze verbazing boeckels heeft van ruim een meter hoog. Omdat we een welbepaalde route hebben uitgestippeld, besluiten we toch de kortste weg, via die Mur Suisse, te nemen richting Champéry, Les Crosets, Champoussin en Morgins. Stuk voor stuk dorpen die charme uitstralen en die breken met het eerder stereotiepe beeld van Avoriaz. Het valt meteen op dat de infrastructuur en liften plots een stuk oubolliger zijn, alsof de tijd hier ruim tien jaar stilgestaan heeft. Les Crosets mag je beschouwen als het kruispunt in de tocht. Hier kies je om door te gaan richting Champoussin en Morgins, of via een shortcut terug te keren over de Pointe De Mossette richting Avoriaz. Omdat de geringe drukte ons wel kan bekoren, kiezen we terecht voor het charmante chaletdorp Champoussin, waar sleepliften nog de bovenhand hebben van stoeltjesliften, laat staan gondels. Dit dorp legt de focus eerder op de beginnende skiër, met brede blauwe pistes die blaken in de zon. De mooie rode dalafdaling richting Morgins slingert tussen de bomen en doet je helemaal vergeten dat je tocht die dag begon in het hooggelegen Avoriaz. Heb je een lange tocht gepland, hou er dan wel rekening mee dat je tijdig terugkeert richting uitvalsbasis. Door de soms oude en trage liften, moet je voldoende buffer in bouwen om net die laatste lift nog te kunnen halen.

Na de Zwitserse kant op dag een, is het vervolgens de beurt aan Châtel. Onze uitvalsbasis verplicht ons op tijd te vertrekken, we willen immers tot het ultieme uiteinde van de skimap geraken! Maar tijdens de eerste afdaling richting Les Lindarets valt ons oog op een waanzinnig mooi, en bovendien gloednieuw snowpark: The Stash. Volledig ecologisch gebouwd met natuurlijke materialen, gelegen tussen de bomen met jumps, kickers en rails, vormt dit park een speeltuin voor groot en klein. Gelukkig loopt er ook een lift vlak boven het snowpark, zodat je je een hele dag kunt vermaken op eenzelfde plek. Maar in de verte roept Châtel, dus beslissen we via de Col de Bassachaux en Pleine Dranse richting Linga te skiën. Opnieuw maken we kennis met enkele toppers van pistes: de rode pistes boven Pré la Joux zijn dat soort pistes waar je je na een tiende keer nog steeds niet gaat vervelen. Ook voor mensen die logeren in Châtel, is het vaak een oplossing om de auto of bus te nemen tot in Pré la Joux en van daar de skitocht te starten. Na ruim twee uur onderweg te zijn, bereiken we het dorp van Châtel, dat ons meteen verrast met de lage chaletbouw. We zijn in Frankrijk, toch? De natuurlijke sfeer van het resort ademt gezelligheid en gastvrijheid. Geen betonbouw of hoge appartementsblokken, maar prachtige chalets met pakken sneeuw op de daken. Dit beeld nodigt gewoon uit om volgende keer Châtel aan te doen als bestemming! Na een korte bustransfer bereik je de pistes boven het dorp. Zo kan je over relatief eenvoudige pistes nog verder trekken richting het Zwitserse Morgins of Torgon, of het Franse Chapelle D’Abondance, waar je beslist moet proeven van de lokale Abondance kazen. De mogelijkheden lijken eindeloos, maar opnieuw is het zaak om tijdig terug te keren naar Avoriaz, waar we aan het einde van de lange skidag beslissen om een bezoekje te brengen aan Aquariaz, een nagelnieuw subtropisch zwemparadijs aan de rand van de piste.

Alsof we aan het einde van de dag nog niet genoeg hebben, stippelen we de planning uit voor dag drie, die ons richting Morzine en Les Gets brengt. Op de pistekaart alleen al merk je dat hier nog honderden kilometers te ontdekken zijn. We maken de fout om te kiezen voor de skibus aan Les Prodains in plaats van al skiënd naar Morzine te glijden via de blauwe piste langs de Super Morzine lift. Bij deze transfer verlies je in drukke periodes al gauw een half uur, iets wat duur betaald wordt met zoveel heerlijke pistes op het programma. Het stadse Morzine laat ondanks de Franse vooroordelen een bijzonder positieve indruk op ons na. Opnieuw weinig hoogbouw en veel chalets, maar wel een drukte van jewelste. Het moge duidelijk zijn dat Morzine een wintersportoord pur sang is. De pistes lijken er oneindig: of je nu naar de Pointe de Nyon, de Chamossière, Le Ranfoilly of La Rosta skiet, steeds heb je het gevoel dat je nog alle kanten op kunt op zoek naar onbekende stukjes. Zijn de vele liften vanuit Morzine richting de gloednieuwe Chamossière Express dan wat oubollig, dan maakt het adembenemende uitzicht op de Mont Blanc kort daarna veel goed. En de rode afdaling naar de voet van de Chamossière behoort misschien wel tot de betere pistes van het hele gebied. Via Les Chavannes maak je de oversteek naar Les Gets, alwaar gezinnen en kinderen misschien wel het meest op hun plaats zijn in Les Portes du Soleil. De iets mindere sneeuwzekerheid wordt steevast gecountered door massa’s kunstsneeuwinstallaties, waardoor je op relatief lage hoogte (1172 meter) het hele winterseizoen lang kan genieten van goede condities. Enig minpuntje aan dit dorp is de drukke weg die dwars door het dorp loopt en de Morzine verbindt met de buitenwereld.

Kortom: Les Portes du Soleil moet je gezien hebben als wintersportfanaat. De vooroordelen van het typische Frankrijk houden hier, behalve dan in Avoriaz, absoluut geen steek. Bovendien waarborgt ieder deelgebied een eigen karakter en charme. Of je nu beginner of gevorderde bent, Les Portes du Soleil gaat nooit vervelen. Niet voor een dag, niet voor een week, zelfs niet voor meerdere skiweken in je loopbaan als skiliefhebber.