KronPlatz, het kroonjuweel van Zuid-Tirol

Door Ruud

Op anderhalf uur rijden van Innsbruck ligt op een bijzondere plek tussen de Alpen en de Dolomieten  een skigebied dat niet erg bekend is bij Nederlanders: Kronplatz. De naam Kronplatz deed geen belletje rinkelen als ik mensen vertelde dat ik daar ging skiën en zelf wist ik eigenlijk ook niet goed wat ik moet verwachten toen ik over de Brenner Zuid-Tirol in reed. Ik had in ieder geval nog nooit in Italië geskied.

Italiaans?
Als je de snelweg verlaat en het langgerekte Pustertal/Val Pusteria inrijdt, voelt het vooralsnog als Oostenrijk. Alle borden en aankondigingen mogen dan tweetalig Italiaans-Duits zijn, het ziet er Tirools uit. De voertaal is overal Duits en de dorpen en de bergen doen veel meer aan Oostenrijk denken dan aan Italië. Als het dal zich verbreedt en je bij Brunico/Bruneck komt zie je de skipistes naar beneden slingeren van een ronde berg; de Kronplatz.

Tussen twee bergketens
Eenmaal boven blijkt waarom dit gebied de naam draagt van de berg; het skigebied ìs namelijk de berg. Hier vind je geen centrale kom van waaruit de kabelbanen uitwaaieren, maar juist het tegenovergestelde. Van alle kanten komen de Bergbahnen samen op de berg, waarvan de ronde boomloze top een gezellig knooppunt van bergstations en horecagelegenheden vormt. Maar de echte blikvangers op de top zijn de reusachtige klok -die iedere dag om twaalf uur ter ere van de vrede luidt- en het fabelachtige uitzicht. Naar het noorden kijkend zie je de hele Alpenhoofdkam voor je uitgespreid, terwijl ten zuiden van de berg de machtige –en prachtige- Dolomietentoppen omhoog steken. Twee totaal andere bergmassieven.

De pistes
Vanaf het kale bergplateau- dat eigenlijk rondom één grote brede piste vormt- kun je aan drie kanten afdalen. Eenmaal op de pistes merk je dat de afdalingen breed en heel goed geprepareerd zijn en vrijwel allemaal door de bossen voeren. Kronplatz is namelijk een opvallend bebost skigebied. Het is heerlijk beschut en mooi skiën op de pistes die goed geschikt zijn om heerlijk te carven. De blauwe en rode banen lenen zich voor het maken van bocht na bocht na bocht. En dan nòg meer bochten, want hier houden ze niet meer op, die afdalingen! In Kronplatz is geen sprake van tien bochtjes maken en dan weer aansluiten bij de lift: aan meerdere kanten vind je heerlijk lange pistes. Je hebt ze van twee, drie, vijf en zelfs zeven kilometer. En afwisselend zijn ze ook: dan weer wat steiler, dan weer een stukje vlakker waar je de spieren even de nodige rust kan geven. Naast lekkere cruiseafdalingen kent het gebied ook het respectabele aantal van vijf zwarte pistes, -weliswaar niet allemaal even steil-, waarvan een aantal ook nog eens op het noorden ligt waardoor ze de hele dag goed skibaar blijven.

Nee, in Kronplatz zit je niet constant in de liften.

State of the art
Niet dat dat een straf is trouwens, in dit skigebied in de liften zitten. Ze zijn allemaal snel en modern – er zijn er met WIFI- en het zijn bijna allemaal cabineliften met een hoge capaciteit. Modern is ook de directe overstap van trein op lift die de Percalift biedt: vanaf het perron stap je zó de gondel in. Vanuit Bruneck/Brunico kun je dus met de trein naar de piste; weer eens iets heel anders. Maar mooier nog; je kunt per spoor in een uurtje naar de skigebieden van het Hochpustertal. Ook het skigebied van Alta Badia kan vanuit Kronplatz bereikt worden: via de zwarte piste Piculin en dan 20 minuten met de bus.

Uniek is ook dat alle pistes kunstmatig besneeuwd kunnen worden. Sneeuw maken is in Kronplatz dan ook tot kunst verheven. Dankzij deze faciliteiten opent het gebied al begin december en kan er tot in april geskied worden. En dan zijn ze de afgelopen winters ook nog eens verwend met al die südstaus.

Buon appetito
Al dat skiën op die lange pistes maakt hongerig. Nu hoor je iedereen steeds maar zeggen dat je in de Italiaanse skigebieden zo lekker kunt eten, dus op de eerste dag meldden we ons verwachtingsvol op een terras. Ik moet zeggen: geen woord van gelogen. Alle drie dagen dat we skieden in Kronplatz hebben we op drie verschillende terrassen geweldig gegeten. Verse pasta’s en heerlijk lokale specialiteiten tegen prijzen die net iets onder het Oostenrijkse prijspeil liggen. Op één van de terrassen zaten we aan een lange tafel naast een Zuid-Tiroolse die me lachend zei: “We voelen ons wel Tirolers, maar we koken beter!” Hoe dan ook: het eten op de piste was duidelijk beter dan gemiddeld.

Voor wie wel en voor wie niet?
Als je wilt profiteren van wat Kronplatz te bieden heeft, kun je beter een wat meer gevorderde skiër zijn. Het is met zijn lange afdalingen niet direct een gebied voor beginners of kleine kinderen. Ook off-piste skiërs komen hier niet aan hun trekken. niet geschikt. Als je graag een gebied hebt dat je echt kunt doorkruisen, moet je hier misschien ook niet zijn: daarvoor ski je in Kronplatz te veel de berg op en af. Maar als je ruime, goed geprepareerde en redelijk uitdagende pistes wilt in een modern en goed georganiseerd skigebied, dan is Kronplatz een goede bestemming. Kleine kanttekening bij die organisatie is wel dat de bewegwijzering hier en daar wat duidelijker mag.

Accommodaties en après-ski.
Kronplatz kent niet veel ski-in ski-out accommodaties. De meeste verblijfplekken vind je in één van de dorpen in het dal op korte afstand van de skiliften. Je bereikt de liften vandaar uit met de auto in een paar minuten en uiteraard rijden er frequent bussen. Verwacht geen uitbundige après-ski of nachtleven, hoewel er onder aan de pistes wel degelijk wat gelegenheden zijn. Boven op de berg wordt het trouwens vanaf een uur of drie wel al erg gezellig; vooral het terras van Corones is met zijn dance een aanrader. Zeker in de weekenden als de Italianen een feestje bouwen.

Al met al vond ik Kronplatz een aangename verrassing en een mooie eerste kennismaking met wintersport in Italië, die zeker naar meer smaakt.