Het dak eraf in Ischgl

Door Arjen

Zo, het winterseizoen is nu echt begonnen. Althans, voor meer dan 20.000 wintersporters was dat sinds het laatste weekend van november het geval. Toen vond de beruchte seizoensopening in Ischgl plaats. Het dorp in het Oostenrijkse Paznauntal staat erom bekend ieder jaar zowel bij de opening als bij de afsluiting van het seizoen een artiest van wereldformaat het dorp in te laten vliegen. Combineer dat met de geweldige sneeuw en de gezellige drukte in het dorp en het seizoen start direct met een hoogtepunt.

Van Hollandse herfst naar Oostenrijkse winter
Het is donderdagochtend. De stemming in het vliegtuig van transavia.com op weg naar Innsbruck zit er al goed in. De bijna 200 Nederlandse wintersporters nemen, aangevoerd door dertig Haagse horeca ondernemers, duidelijk al een voorschot op de gezelligheid van Ischgl. En terecht. Want al ver voor de eindbestemming kleurt het landschap onder ons wit en wanneer de daling naar Innsbruck wordt ingezet ziet iedereen dat vrijwel ieder skigebied in topconditie is. En dat in november!

Om 7.30 uur stijgt het vliegtuig op vanaf Schiphol en om 11.30 uur zitten we in de lift richting de Idalp. Het is nog uitgestorven in het skigebied. Veel wintersporters komen pas op vrijdag aan en we hebben de perfect geprepareerde pistes dus helemaal voor onszelf. Doordat er al zoveel sneeuw ligt zijn er meer afdalingen open dan normaal voor het begin van het seizoen. Van de Hollandse herfst zitten we in zes uur tijd in de Oostenrijkse winter!

Het begin en het eind op de Idalp
Eigenlijk ligt alles er behoorlijk aantrekkelijk uit, maar zoals altijd begint en eindigt je dag in Ischgl op de Idalp. Op dit centrale punt in het skigebied komen twee van de drie dalliften uit en je vind er een aantal restaurants. Vanaf de Idalp vertrekken er veel liften en pistes. Niet alleen voor beginners, maar ook zeker voor gevorderden. We nemen de Flimsjoch stoeltjeslift en scheren een aantal keer over het mooie corduroy van de pistes.

’s Middags begint de après-ski al vroeg in de Paznauner Taya. Dit is de place-to-be om de après-ski te starten. Honderden mensen deinen buiten op het terras op de klanken van de bekende meezingers en het bier en andere soorten alcohol vloeien rijkelijk. Dat je vanaf de Paznauner Taya nog een stuk moet afdalen naar het middelstation lijkt niemand wat uit te maken. Zelfs niet wanneer de piste gesloten is en een grapjas het bord ‘gesperrt’ uit de sneeuw trekt en meeneemt in z’n afdaling. Als gevolg moeten velen tientallen wintersporters een paar honderd meter klunen om bij de lift te komen.

Belastingvrij
Tijdens het openingsweekend (en eigenlijk tijdens iedere drukke periode in Ischgl) is het ’s ochtends vroeg het meest genieten op de pistes. De helft van de gasten ligt de kater als gevolg van de twee (of meer) drankjes van de avond ervoor te verwerken. Tot een uurtje of half elf heb je het rijk alleen. Het is een mooi moment om met de zogenaamde ‘Duty Free Run’ af te dalen tot in het Zwitserse Samnaun, dat een belastingvrije status geniet. Je daalt af door een soort niemandsland om vervolgens te eindigen in een hoofdstraat met zo’n 60 belastingvrije winkels. Ideaal dus om even te shoppen voor de bekende luxe artikelen die je ook op luchthavens altijd ziet. De dubbele cabinebaan zet ons weer af op de Alp Trida, de Zwitserse tegenhanger van de Idalp. Hier heb je bij de Visnitzbaan heerlijke rustige pistes die een groot deel van de dag vol in de zon liggen.

Nickelback
Op zaterdagavond is het tijd voor het grote concert. Meer dan 20.000 man staan beneden in het dorp te wachten tot de mannen van Nickelback het spreekwoordelijke dak eraf gaan spelen. En dat lukt ze aardig. Misschien komt het omdat de mannen af en toe zelf in Whistler op een snowboard staan (ze komen uit Vancouver) hoewel hen dat uit veiligheidsoverwegingen is afgeraden. In ieder geval voelen de mannen zich erg op hun gemak in de bergen en er wordt een strakke show neergezet. Na anderhalf uur Nickelback verdwijnt iedereen in het nachtleven van Ischgl. Al snel kan er in populaire tenten zoals de Kuhstall, de Trofana Alm en de Schatzi niemand meer bij. De sfeer is als op een KoninginneNach: druk, maar gemoedelijk. Het is dat je af en toe nog mensen op skischoenen voorbij ziet strompelen, anders zou je bijna vergeten dat je in de bergen bent.

Klaar voor de winter
Op zondag schijnt de zon. De pistes liggen er strak bij en er zijn geen wachttijden bij de liften. We gaan naar het meest rechterdeel van het pistekaartje. Vanuit de Gampen lift kan je lange afdalingen maken. Hier is ook het dalstation van de nieuwe Piz Val Gronda lift, die rond 20 december opengaat en een gigantisch terrein voor freeriders ontsluit. Nu is het echter tijd om strakke tramsporen in het corduroy te zetten. We hebben namelijk nog maar een paar uur de tijd. Als we om 15.30 uur in de bus naar Innsbruck zitten hebben we drie topdagen achter de rug. Goede sneeuw, gezelligheid en alle andere ingrediënten voor een korte skitrip waren ruimschoots aanwezig. Rond 20.30 uur landen we op Schiphol. Lichamelijk moe van een lang weekend feesten en skiën, maar geestelijk meer klaar dan ooit voor een nieuw winterseizoen!