Mijn seizoen in vijf foto's

Door Rogier

Vorig seizoen was een indrukwekkend seizoen. Ik heb duizenden foto’s gemaakt, harde schijven vol met plaatjes. De condities waren dan ook ongekend goed. Dump na dump na dump na... Het hield maar niet op. En tussendoor regelmatig een lekker zonnetje met strak blauwe luchten. Genoeg om een wintersportershart op hol te brengen. Maar ook mijn fotografiehart sloeg af en toe op hol. Want wat een plaatjes waren er mogelijk. In ons Glossy Anton. heb ik al een top vijf gemaakt van ‘mijn seizoen in vijf foto’s’. Hier de volgende vijf. Samen dus eigenlijk mijn seizoen in tien foto’s.

De skigebieden waren nog niet eens open en ik had al zo’n dertig dagen op de ski’s gestaan. Met toerski’s klom ik al sinds 29 oktober naar de poedersneeuw toe. Maar toen de skigebieden openden was het genieten van al die makkelijk bereikbare poeder. Alle hellingen, kommen en couloirs waren helemaal opgevuld met sneeuw. We vonden de poeder waar we maar wilden. Dat alles ook nog eens in een heerlijke zon. Condities waar je elk jaar van droomt, maar dan wel meteen op de eerste dag dat de liften openden. Begon elk jaar maar zo!

Iso: 200
Brandpuntafstand: 70 mm
Diafragma: 8.0
Sluitertijd: 1/1250

advertentie
ChaletsPlus - Uw chaletspecialist van Oostenrijk» bekijk alle bestemmingen

Het seizoen liep al langzaam op zijn einde. Qua datum dan. Want de sneeuwval bleef maar doorgaan. Het lijkt een saai verhaal te worden. Maar er viel dump na dump. Na een dag heerlijk geskied te hebben in La Grave hadden we zin om op eigen kracht omhoog te klimmen. Een mooie top in het Queyras gebergte leek ons wel wat. Dus we klommen lekker zelf omhoog. Helemaal alleen. Ruige bergen. Mooie sneeuw. Ik hoefde eigenlijk alleen de ontspanknop maar in te drukken en een mooie foto stond op de geheugenkaart. Dat Pierre een mooie krachtige bocht zet maakt het plaatje natuurlijk helemaal netjes af.

Iso 200
Brandpuntafstand 55 mm
Diafragma
9.0
Sluitertijd1
/2500

Toen we ’s avonds in Grand Bornand aankwamen motregende het. We verwachtte dus niet bar veel van de dag erna. De avond brachten we daarom door in de plaatselijke bar waar we net iets teveel bier dronken. Want de dag erna zou toch niet echt veel worden. Toen we te laat terug liepen naar ons hotel was de wandeling nog behoorlijk gevaarlijk, want de motregen bevroor op de koude straten. Die paar sneeuwvlokjes die tussen de regendruppels vielen gaven ons niet heel veel meer hoop.

Toen we ’s ochtends om een uurtje of acht de gordijnen openden kon onze verbazing niet groter zijn. 20 cm verse sneeuw op de weg en auto’s. Het katterige gevoel was zo uit ons hoofd. In no-time hadden we ons ontbijt op en stonden we op de pistes. De hele dag genoten we van fantastische lichte poeder. Vooral de afdalingen van Mont Lechat waren onvergetelijk. Een waterig zonnetje, de Aravis bergen op de achtergrond. Soms is fotografie zo makkelijk.

Iso 400
Brandpuntafstand 24 mm
Diafragma f 8.0
Sluitertijd 1/2000

Heel Europa zuchtte onder de winter. Zelf in Frankfurt waar wij moesten overstappen op het vliegtuig naar Noorwegen waren de landingsbanen wit. Ondanks dat was de reis voorspoedig. Eenmaal in Noorwegen keken wij onze ogen uit. De bergen, de meren, de fjorden. Alles was anders. Het was te merken dat we veel noordelijker zaten dan in Frankrijk. De sneeuw bleef ook na meerdere dagen in de volle zon fantastisch goed. Dat betekende een kopzorg minder voor een mooie foto. Ik zocht een mooie achtergrond, een steile helling en een goed geplande bocht van Sandra deed de rest.

Iso 200
Brandpuntafstand 24 mm
Diafragma f 8.0
Sluitertijd 1/1600

Ik hou van tegenlicht foto’s. De zon, opspattende sneeuw, een blije skiër of snowboarder. Je kent het plaatje wel. Maar tegenlicht werkt niet altijd even lekker. Gelukkig zijn moderne camera’s steeds beter in het goed vastleggen van mooie tegenlicht beelden. Echter, hoe goed je ook je best doet, dit soort foto’s blijven wel en beetje een gok. Want de ‘flare’ kan net mis zitten of de skiër in kwestie net het mooiste licht weghalen. Hoe precies deze skiër zijn bocht ook zet. Deze foto maakte ik aan het begin van seizoen en hij hoorde aan het einde van het seizoen nog steeds bij ‘mijn seizoen in tien foto’s’.

Iso 200
Brandpuntafstand 
24 mm
Diafragma f 10
Sluitertijd 1/1600