Skiwelt niet voor niets zo populair

Door Rogier

Verandering van spijs doet eten. En daarom verlaat ik ook graag mijn ‘thuisland’ Frankrijk om in andere Alpenlanden te skiën. Natuurlijk kan ik dan niet om Oostenrijk heen. Oostenrijk is onder Nederlanders en Belgen zonder twijfel het populairste skigebied. Een van de bekendste en meest door Nederlanders bezochte skigebied is Skiwelt. Het spreekt voor zich dat ik graag een keer in dit gebied wilde skiën. En ik kan alvast verklappen dat ik onder de indruk was.

Skiwelt is het grootse aaneengesloten skigebied van Oostenrijk en kan zich met zijn 279 kilometer prima meten met middelgrote jongens in Frankrijk. Een gebied dat dus echt groot genoeg is voor de kilometervreters. En dat het gebied uitgestrekt was, daar zou ik snel achter komen.

Het machtige Wilder Kaiser massief

Het was al maart toen ik laat in de middag in Hopfgarten aankwam. Een gezellig en opvallend Nederlands geroezemoes kwam van het terras onder de lift. Een witte baan van sneeuw liep naar beneden door een groenig landschap. Maar de vrolijke Nederlanders, met pullen bier in de hand, vertelden me dat ik me geen zorgen moest maken. Er zou genoeg sneeuw liggen hogerop.

Na een goede Oostenrijkse Schnitzel bezocht ik ‘s avonds nog even de après-ski in Westendorf. Typische Nederlands/Oostenrijkse après-ski, het dak ging er goed af in ieder geval. De volgende ochtend stond ik bij de eerste lift, richting de 1829 meter hoge Hohe Salve. Vanaf deze top was het meteen duidelijk. In de kommen erachter lag nog meer dan genoeg sneeuw. Een paar meter te voet, langs een mooi kerkje brachten mij boven de zwarte piste 2c. Een mooie steile afdaling. Heerlijk zo op de vroege ochtend. De piste lag er strak bij en ik knalde naar beneden. Ik pakte hierna de lift naar de 1624 meter hoge Zinsberg. Het viel mij op hoeveel sneeuw er nog lag op deze hoogte. Geen enkele top is echt hoog in de gebied maar de sneeuw was perfect.

Mijn doel was het dorpje Going, helemaal aan het eind van de vallei. Het gebied ligt op een soort van graat, deze opgebouwd uit allemaal kommen. Je kunt dus heel makkelijk op (sneeuwrijke) hoogte blijven en flinke afstanden afleggen. Af  en toe skiede ik tot de verschillende dorpjes in de dalen. Om wat meer meters te maken. Het gebied heeft veel lekker overzichtelijke pistes en ze waren allemaal stuk voor stuk goed geprepareerd.

Regelmatig wilde ik de pistes meerdere keren skiën want het waren allemaal van die lekkere racebanen. Op de pistekaart staat veel rood. Regelmatig zette ik wel mijn vraagtekens bij deze kleur, want veel pistes zouden in ieder geval in Frankrijk blauw zijn geweest, maar dat maakte voor het skiplezier niets uit.

Wat opviel is de hoeveelheid leuke hutjes langs de kant van de pistes. Veel in mooi hout, echt gezellige plekken. Natuurlijk stop ik af en toe, voor een kop koffie, en later voor de lunch. Goed eten en betaalbaar, zoals het hoort.

Het laatste dorpje voor Going is Ellmau. De rode piste die hier onder en langs de tandrad baan gaat is lekker speels en lekker lang. Via de 1267 meter hoge Astberg daalde ik tot het meest uiterste puntje van het gebied af. Ik had er al aardig wat kilometers opzitten. Maar het is geen moment gaan vervelen. De terugweg probeerde ik zoveel mogelijk andere pistes te pakken dan op de heenweg. Dat lukte prima. Ik bleef echter wat te lang op de glooiende pistes van HartKaiser hangen. De zon heeft de pistes goed opgewarmd en ik skiede door hopen natte sneeuw. Ik kan daar wel van genieten, lekker slush skiën. Opeens bedacht ik me dat ik op moest schieten om nog met de liften terug te komen, zeker omdat ik ook nog langs Soll wil skiën het enige dorpje tussen Hopfgarten en Going waar ik nog niet geweest was.

Mooie pistes brachten mij naar dit dorpje. Overal staan lichtinstalaties langs de pistes. Bijna het hele gebied is ingericht als avondskigebied. Hier wil ik ‘s avonds zeker een keer terugkomen. Want in plaats van een kleine ‘avondpiste’ is het hier gewoon een heel gebied. Gaaf!

Tegen sluitingstijd bracht de laatste lift mij terug naar de Hohe Salve. Ik daalde af via dezelfde zwarte piste waar ik ‘s ochtends mee ben begonnen. Nu een mooie buckelafdaling. Ik knal door naar het dal, van Hopfgarten. Ik was helemaal vergeten dat dit slechts een witte lijn in een groen landschap was, zo lekker winters voelde het door de rest van het gebied.

Ik heb een heerlijke dag skiën achter de rug, en het gevoel dat er nog zoveel meer ligt waar ik moet skiën. Ik begrijp zeker waarom dit gebied zo ontzettend populair is bij Nederlanders. Het is goed geprepareerd, de pistes zijn leuk en overzichtelijk en je kunt er alle kanten op en je hoeft zelden dezelfde pistes te skiën. Kortom een van de top piste-skigebieden van Europa. Voor off-piste hoef je hier volgens mij niet te komen, maar daar zijn genoeg andere gebieden voor in Oostenrijk.