Le Grand Domaine echt een skigebied voor iedereen!

Door Rogier

Een goede vriend van mij heeft ooit twee seizoenen als pisteur in Saint François Longchamp gewerkt. Hij vertelde mij  altijd vol enthousiasme over dit gebied en het bijbehorende Valmorel. Samen vormen deze gebieden Le Grand Domaine. Ik wilde dus sowieso graag een keer naar dit gebied toe. Het duurde even voor ik de mogelijkheid had om in de auto te stappen en richting Le Grand Domaine te rijden.  Vorig jaar, op een dag terwijl de Zuid Alpen vol mist hingen reed ik door de Frejus tunnel naar dit gebied boven de Maurienne vallei.

Le Grand Domaine en in het bijzonder Saint François Longchamp is dankzij prima geprijsde pakketreizen zeer bekend bij veel Nederlanders. In de zomer is het gebied ook beroemd, maar dan vooral als col. Het gebied van Le Grand Domaine ligt namelijk letterlijk om de Col de Madeleine, regelmatig een scherprechter in de Tour de France. Verder heeft dit gebied de twijfelachtige eer beroemd te zijn geworden door een flinke lawine  die bijna de hele lift van de Lauziere meenam. Indrukwekkende beelden waren dat! Le Grand Domaine is echter veel meer dan een beroemde col, goedkope reizen en een lawine. Het is een veelzijdig skigebied met afdalingen voor iedereen. Tenminste dat had ik van die vriend van mij gehoord.

Terwijl we door de Maurienne vallei reden was het, zoals zo vaak in dit dal, triest. Een grijzige lucht, donkere wolken. Niet om heel gelukkig van te worden. De snelweg is wel goed, rustig en dus echt snel. We reden dan ook snel de afslag bij La Chambre af. Over een niet al te brede weg reden we bocht na bocht omhoog. Het begin van die beroemde wielrenklim. Langs de weg stonden overal borden met ‘Te koop honing’ en ‘Verse kaas’. De weilanden lagen nu onder een goed pak sneeuw  Elke bocht die we hoger kwamen lag er meer sneeuw.

Opeens reden we door het dorp van Saint Francois zelf. Een typisch Frans skidorp, effectief, aan de pistes en gemaakt voor de wintersport. Maar eerlijk gezegd niet lelijk. De pistes liggen meteen langs de chalets en flats. Hier is het echt ski in ski out. Wij begonnen de dag op de pistes vlak boven de ‘front de neige’ van Saint François. Mooie glooiende en weinig steile pistes. Normaal zijn wij groene pistes snel zat, maar deze eenvoudige groene pistes hier zijn leuk. De pistes werden nooit saai en prikken hoefde we al helemaal niet. De ideale pistes voor beginners en wintersporters voor wie het ‘zo steil niet hoeft’.

Mooi skiën in zon terwijl de Maurienne vallei in de wolken ligt

Nadat we de strakke corduroy van de deze groene pistes kapot hadden geskied, besloten we naar de andere kant van het gebied te gaan. Daarvoor namen we de 'Côte 2305' sleeplift. En dat is echt zo’n punt waar je als je omhoog gaat meteen denkt ‘hier wil ik naar beneden’. Dus knalden we over de rode piste, de 'Le Renard', naar beneden. Heerlijk. Daarnaast lag ook een mooie off-piste helling, zonder ook maar één spoor, met 15 cm verse sneeuw. Dus deze knalden we ook af!  Nog een keer, nog een keer en nog een keer. We kregen er geen genoeg van.

Fantastisch skiën op de piste en off-piste

Toch wilden we verder, om het gebied beter te leren kennen. We daalden over een weinig steile piste af naar de Col de Madeleine. Voor snowboarders waarschijnlijk geen ideale helling. Vanuit hier gingen we omhoog naar de Lauziere, het hoogtepunt van het gebied. Letterlijk qua hoogte, maar ook qua moeilijkheid. In ieder geval voor Saint Francois Longchamp. Een zeer mooie rode piste loopt hier naar beneden. Maar ook een prima zwarte buckelpiste. Off-piste skiërs vinden hier een fantastisch speelterrein vol met couloirtjes, rotsbanden en mooie poedervelden.

Na een paar afdalingen op de Lauziere doken we aan de andere kant Valmorel in. Het landschap voelde meteen anders. Terwijl Saint Francois op een soort van open helling ligt, lijkt Val Morel veel ruiger. Kleine valleitjes, rotsen en couloirs. Maar de pistes zijn niet per definitie zwaarder of moeilijker. Via een paar mooie rode pistes skieden we richting Valmorel. Het dorpje is authentieker dan Saint François. Dat viel meteen op.

Via verschillende pistes, skieden we rustig aan terug naar Saint Francois Longchamp. vooral L’Eau Rousse was erg leuk net als de off-piste afdaling onder de Riondet, Met grote snelle bochten kwamen net rond sluitingstijd weer bij onze auto aan. Op dat moment kwamen de wolken die de hele dag net onder het gebied hingen op. In de mist stapte we in. We baalden er allebei eigenlijk van dat we al weg moesten, want in dit gebied vind je genoeg pistes en afdalingen om heel wat dagen lekker te skiën of te boarden. Je vindt hier echt voor ieder wat wils. Van erg makkelijk tot redelijk pittig. Als je echt naar supersteil opzoek bent kun je beter verder zoeken, net als wanneer je graag tussen de bomen skiet of board. Maar voor de rest is dit gebied echt voor iedereen.