Droomafdalingen in het Berner Oberland

Door Martijn

Ken je dat, die afdaling waar je midden in de zomer nog steeds aan denkt? Die afdaling waar je van droomt als je de wintersport boekt? Die afdaling waar je het op verjaardagen en feestjes over hebt? Op zoek naar zulke perfecte afdalingen? Wij hebben drie afdalingen in het Berner Oberland voor je uitgekozen die je nooit vergeet.

De beruchte Chüenisbärgli

Adelboden – wereldbekerwedstrijd piste Chüenisbärgli
De zwaarste reuzenslalom afdaling voor de heren in het wereldcup-circuit. Zegt dat niet al genoeg? Dat is namelijk de afdaling van de Chüenisbärgli. De start en uitloop zijn extreem steil en daarmee hoort deze afdaling bij de moeilijkste afdalingen in het circuit. Alleen de allergrootsten hebben deze wedstrijd op hun naam kunnen schrijven. Voor de gewone amateurs is deze piste gewoon lekker zwaar want niemand verplicht je om met supersonische snelheden af te dalen. Een heerlijke piste, maar wel een piste waar je ’s avonds sterke verhalen over kunt vertellen en wie wil dat nou niet? Wil je het verhaal nog mooier? Doe deze piste dan op vrijdagavond, als deze mooie verlicht is.

De infernopiste: Een van de langste pistes van Zwitserland.

Mürren – Infernopiste
Deze piste vormt de verbinding tussen Schilthorn en Lauterbrunnen boven het dorp Mürren. 15 kilometer lang en lekker steil. Een van de langste pistes van Zwitserland. De afdaling is niet overal even steil en sommige vlakkere stukken maken het geheel niet eenvoudiger, vooral vermoeiender. Maar de afdaling is er een vol geschiedenis. Al sinds 1928 wordt deze afdaling als wedstrijd gedaan. 2100 afdaalmeters, probeer dat maar eens in een keer te skiën. Zure bovenbenen verzekerd. En als de naam nog niet berucht genoeg is, deze piste voert ook nog eens door mooi couloir, Kanonenrohr, genaamd. Spanning en mooie verhalen verzekerd!

Wat een uitzicht op de Lauberhorn

Wengen – wereldbekerwedstrijd piste Lauberhorn
Een fantastische ski-afdeling onder het decor van de Eiger, Mönch en Jungfrau. Maar deze afdaling is niet alleen mooi, de afdaling is ook nog eens legendarisch en beroemd. Al is het alleen al om de sprong van de Hundschopf, een sprong van zo’n 40 meter tussen de rotsen (voor de pro's welteverstaan), de Kernen-S: een smalle opvolging van krappe bochten en de passage onder de Wasserstation tunnel. Kortom een zeer technische afdaling in de wereldcup wedstrijden. Voor ‘ons’ gewone wintersporters is de afdaling wat minder heftig. Zo’n veertig meter sprong is voor gewone stervelingen namelijk niet aan te raden. Maar genieten op deze piste is het des te meer. Zo’n afdaling waar je telkens het ‘hup, nog een keertje’ gevoel van krijgt.