Wintersportkriebels: criteria voor een chalet

Door Laura

Bij mij begint het zo ongeveer eind augustus. Het is nog lekker warm, de barbecue staat te sissen in de tuin en ik heb net een zelfgemaakte cocktail op. En dan denk ik ineens: vanaf nu is de wintercatalogus uit! Ik moet op zoek naar een chalet! Want dat is wat ik doe, nu al enkele jaren op rij. We zijn meestal met een groep van rond de tien personen, dit jaar waren we zelfs met dertien. Als je met zoveel bent, wacht je best niet te lang om iets te boeken. Zeker niet als je enkele voorwaarden hebt waaraan ‘het perfecte chalet' moet voldoen. En dat begint met te bepalen wat voor jou de belangrijkste criteria zijn.

Het gebied bepalen
We zijn jong en willen wat en dan vooral variatie. Daarom zijn we nog geen enkel jaar naar hetzelfde gebied afgereisd. Mijn zoektocht begint dus meestal daar. Eerst het gebied, dan het land en dan het dorp. Daarbij hou ik met verschillende zaken rekening: hoeveel kilometers piste bevat de ‘superskipas’? Welke soort pistes zijn er, vooral blauwe of zijn er toch ook veel rode en zwarte aanwezig? Is er een funpark? Hoe gemoderniseerd zijn de liften? Is het een sneeuwzeker gebied? En ook belangrijk: hoe zit het met de zonuren?

Na dat sommetje blijf ik meestal met enkele gebieden over (verspreid over verschillende landen) en is het tijd om te bepalen in welke taal we zin hebben. Frans, Duits, Italiaans? Of eerder: gaan we naar Frankrijk voor de accommodatie dichtbij de piste, naar Oostenrijk voor de goede après-ski of naar Italië voor het lekkere eten? Het hangt er maar vanaf waar we dat jaar zin in hebben.

Wanneer land en gebied bepaald zijn, kijk ik meestal naar het dorp met de leukste après-ski en de beste verbindingen. In Oostenrijk neem je dan best het meest centrale dorp van het dal, want als je de skibus in moet, zit je daar liefst ook niet te lang in.

Binnen in huis
Zo, we weten waar we heen willen. Nu op zoek naar het beste stekje van het dorp voor een schappelijke prijs. Wij doen aan self-catering dus na het verkrijgen van de sleutel moeten ze ons liefst zoveel mogelijk met rust laten. Een hotel, guesthouse of appartement waar de eigenaar gelijkvloers woont vallen dus al af. Bovendien vind je die toch niet zo gauw met meer dan tien bedden. Een chalet dus. Liefst alleenstaand, en dan vooral om de buren niet te storen. Wij kunnen 's avonds de boel nogal eens op stelten zetten. Waar je ook rekening mee moet houden: hoe zijn de kamers precies ingedeeld? Per twee bedden, of meerdere bedden in één kamer? Hoeveel badkamers zijn er? Hoe groot zijn keuken en zitplaats? Vele chalets hebben rare indelingen en vaak staat het niet gespecificeerd op de website. Als je slechts twee douches hebt voor veertien personen, wordt het 's morgens namelijk nogal chaotisch. Of je merkt bij aankomst dat je chalet zich 200 meter hoog op een heuvel bevindt en je niet naar boven kan rijden met de auto. Leuk, sleuren met die bakken bier. Informeer je dus goed over welke faciliteiten er al dan niet aanwezig zijn.

Alles dichtbij
Wat ik ook zeer belangrijk vind, is dat zowel de piste (of verbindingslift) als het dorpscentrum op wandelafstand liggen. Het liefst parkeren we zaterdag onze auto aan de chalet en graven we hem de zaterdag daarop pas terug uit de sneeuw. 500 meter vind ik trouwens ruim genoeg om te wandelen met ski's op je rug en zware skischoenen aan je voeten. En als je graag in de après-ski duikt na een dagje skiën, is in de auto kruipen zeker niet meer aan te raden.

Gevonden! En nu?
Ik heb geen specifieke aanbieder waar ik steevast naar terugkeer. Wanneer ik ‘het perfecte chalet' dus gevonden heb, ga ik op zoek naar de organisatie die de accommodatie het voordeligste aanbiedt. Ik ben er trouwens voorstander van om zeker te boeken via een reisbureau of gespecialiseerde website. Want dat ene seizoen, toen ik een week voor afreis een telefoontje kreeg dat ons chalet onder water stond, was ik erg blij dat de reisorganisatie verplicht was voor ons een ander onderkomen te vinden. Niet gemakkelijk, voor een verblijf tijdens de krokusvakantie…

De meeste aanbieders vragen een voorschot, en het restbedrag dien je dan enkele weken voor afreis te betalen. Kijk goed na of er nog extra kosten bijkomen en hou daar rekening mee. Dit gaat vaak om schoonmaakkosten, elektriciteit, toeristentaks of een waarborg. Dit jaar hadden we een chalet met sauna, maar die werkte met jetons en die betaalden we drie euro voor negentig minuten. Ik weet ondertussen al voor welke extra kosten ik moet uitkijken, maar die had ik toch niet zien komen. Zo zie je maar…

Alles bij elkaar zit ik meestal toch ettelijke uren achter mijn computer of vraag ik rond bij vrienden en kennissen voor ik effectief boek. Je kan immers nooit genoeg geïnformeerd zijn.