Balkan boven alles?

Door Yannick

Ken je die mix van spanning en twijfel voor je op avontuur vertrekt? Een gezonde mengeling van hoop en verlangen omdat je weet dat er van alles te gebeuren staat, maar dat je het zelf niet in handen hebt. We waren nog geen 2 uur in Kosovo en waren dat stadium al voorbij, dat beloofde…

Een oud artikel uit het Franse magazine Skieur dat ik in mijn ideeënmap bewaarde was de aanleiding voor onze trip. Tien dagen op ontdekking in de Balkan met toerski’s, waarom niet? Via Internet maakte ik contact met Renato, een van de spilfiguren achter een ‘extreme sport organisation’ Scardus. Hij pikte ons op in Pristina met een oude Defender om richting Brezovica te rijden. “Don’t worry, wi’ll take kare of everiething”(sic)  waren zijn laatste woorden op Facebook de avond ervoor. Alles was dus geregeld, toch?

Halverwege de rit stopten we omdat er een grote truck moest volgen. “What’s in it?” vroeg ik. Waarop Renato antwoordde: ” We’ve bought a Pistenbully in Austria!”. Het skigebied had de elektriciteitsrekening van het jaar voordien niet kunnen betalen, dus de liften draaide niet deze winter. De pistenbully zou dus ook geen pistes prepareren, maar kon ons wel naar boven rijden!

Valbona valley, Albanië.

Aangekomen in het skigebied werden we opgewacht door iemand met een sneeuwscooter met een slee er achter. Twee bochten met een  veel te hoge snelheid later lagen we met z’n drieën in de sneeuw en zag ik mijn bagage de berg afrollen. Gierend van het lachen en nog niet goed begrijpend wat er net gebeurde, holde ik mijn tas achterna. We waren nog geen twee uur in Kosovo, reden achter onze eigen pistenbully en lagen half onder een opgedreven skidoo, dat beloofde tien dagen plezier!

Brezovica is een skigebied in het Shar-gebergte dat gebouwd is als plan B voor de winterspelen in Sarajevo ’84. De liften liggen tussen de 1600 en 2400 m op een niet al te steile noordhelling. De mengeling van communistisch-uitziend beton en uiterst gezellige houten blokhutjes zorgt ervoor dat je je ver van de begaande paden waant. De sneeuw bleek niet overvloedig aanwezig te zijn, maar wel van goede kwaliteit.

Toerskiën in Brezovica

De eerste drie dagen van onze trip verkenden we het gebied op alle manier die voorhanden waren. We toerskieden naar boven, reden mee met de snowcat en konden zelfs achterop de sneeuwscooters mee met enkele locals. Op momenten dat het weer minder was filmden we wat leuke shots en dansten zelf een ‘Harlem Shake’ met de locals.

Na de relatieve luxe in Brezovica was het hoog tijd om onbegane paden te betreden. Om aan deel twee van de trip te kunnen beginnen moesten we met ‘Terror’ vijf uur richting Albanië rijden. Het is ons nog steeds niet duidelijk vanwaar zijn naam kwam. Rijden kon hij als de beste, maar Engels praten was niet zo zijn ding. Na een grensovergang zoals je die enkel in de film ziet (met ‘Terror’ die zijn onbestaande papieren makkelijk verving met wat bankbiljetten), kwamen we relatief vlot aan op onze eindbestemming.

Albanië
Prachtig en onbekend, maar weer zat niet mee

“Valbona Valley, een wilde vallei in het hart van de Albanese alpen en een onontgonnen tourskipareltje.” De eerste impressie bevestigde onze hoop: steile bergen, couloirs overal en geen kat te bespeuren. In de boerderij waar we verbleven waren wel varkens, paarden, kippen en geiten, maar dat is een ander verhaal. Nadat we met een ongekende gastvrijheid onthaald werden begonnen onze blikken al snel af te dwalen richting al lekkers hogerop.

Drie  dagen vochten we ons een weg naar boven, maar steeds kwam er wel een natuurelement roet in het eten gooien. Wolken, sneeuw, lawines, plotse temperatuurstijgingen. Noem het en we maakten het mee, behalve zon. We lieten het niet aan ons hart komen. We maakten steeds erg stevige tochten en hadden continu het gevoel dat we op ontdekkingsreis waren. Naast twee Zwitsers met splitboards die enkele kilometer verder in de vallei verbleven was er geen skiër te bespeuren. Af en toe kwamen we oude sporen tegen van een Franse gids die twee weken voor ons de vallei was komen verkennen met klanten maar voor de rest leek alles terra incognita.

Onze speeltuin boven Brezovica, Kosovo

Wat de namen waren van de bergen rond ons wisten we niet, en om eerlijk te zijn, interesseerde het ons ook niet. Dit was skiën in zijn puurste vorm. Rondkijken, couloirs uitzoeken die skibaar leken en gewoon de makkelijkste weg naar boven zoeken. Dat de lokale bevolking aan onze fluorescerende skibroeken kwam voelen bewees dat we op de juiste plaats waren. Drie vrienden weg uit de massa, weg van de liften en weg uit onze comfortzone.

Ons gastgezin leefde quasi volledig op eigen grondstoffen. Iedere ochtend versgebakken brood, eigen vlees, honing, boter en confituur. Dat we ’s nachts ook ons eigen hout in de kachel moesten steken hadden we niet direct door. Na een koude eerste nacht met veel gebibber was de beurtrol om hout te halen snel opgesteld.

Moe na de tocht

Toerskiën in de Balkan is een must als je weg van de begane paden wil. Voor weinig geld krijg je inspirerend terrein, vriendelijke mensen, heerlijk eten en onverwacht avontuur. Vooral in de Albanese Alpen is er voor ieder wat wils. Wij waren vooral op zoek naar steile lijnen, maar ook voor de minder extreme skialpinist zijn er prachtige tochten.

Praktische informatie:

Naar daar gaan:
Wij vlogen voor ongeveer €150 met skimateriaal van Brussel naar Pristina met Jetair. De transfer van Pristina naar Brezovica hadden we geregeld met Renato Laci van Freeride Scardus, een collectief van locals die ons zeer warm ontvangen hebben. Renatolaci@gmail.com

Om een toer in Kosovo en Albanië te maken kunnen we zeker de diensten van Outdoor Albanië aanraden. Dit is het enige bureau dat lokale gidsen heeft en de skimogelijkheden goed kennen. Wij waren niet ter plaatse via hen maar hoorde veel goeds. Meer info op www.outdooralbania.com. Vraag naar Gent Matti, hij is een goede toerskiër die vele contacten heeft in Kosovo en Albanië.

Periode:
Wij waren daar begin februari en er lag erg veel sneeuw. Jammer genoeg verminderde de kwaliteit snel door stijgende temperaturen. Toch is dit de meest sneeuwzekere periode. Tot begin april is het prima skiën in Albanië.

Slapen:
In Brezovica sliepen we in een charmante blokhut bij een Servische dame die van haar huis het onze maakte voor €10/nacht. In Valbona Valley zijn er meerdere boeren die graag een kamer verhuren aan skiërs. In de zomer kan het er aardig druk zijn, maar in de winter is het toerisme erg schaars. Wij betaalden €25/nacht met ontbijt, lunchpakket en avondmaal. Alles werd vers bereid van eigen producten en was steeds om het lekkerst met veel mediterrane invloeden. Ook de lokale raki is moeilijk om te vermijden, maar smaakte ons in ieder geval beter dan Oostenrijkse Schnaps.

Foto’s: Sam Van Brempt en Yannick de Bièvre

Yannick en Sam worden ondersteund door volgende merken: K2, Black Diamond, Beal, Mountain Hardwear, Poc, Backcountry Acces en Julbo