Wintersport in Noorwegen

Door Rogier

In heel Europa is het winters als we het vliegtuig pakken richting Bergen in Noorwegen. Omdat ik vanuit Frankrijk vertrek, is een overstap in Frankfurt ‘verplicht’. Op dit grote vliegveld sneeuwt het behoorlijk door, gelukkig maakt dat voor onze vlucht niet veel uit. Enkele uurtjes later vliegen we over de indrukwekkende kustlijn van Noorwegen. Vanuit de zee rijzen mooie besneeuwde bergen op. Mijn skiërshart begint sneller te kloppen.

Als wij aan winter denken, dan denken we aan sneeuw, kou en vaak het hoge noorden. Scandinavië en in het bijzonder Noorwegen staan bekend als echte winterlanden. Maar als we aan wintersport denken, dan denken we gek genoeg juist aan de veel zuidelijker gelegen Alpen. Terwijl er in Noorwegen prima ‘gewintersport’ kan worden. Net even anders dan in de Alpen, dat dan weer wel.

Wij keken onze ogen uit toen het vliegtuig de landing inzette naar het vliegveld van Bergen. Over indrukwekkende fjorden, met overal bootjes en typische Noorse huisjes, cirkelde het vliegtuig meerdere rondjes. Tijd genoeg om alles te aanschouwen.

Eenmaal op de grond was het duidelijk dat dit vliegveld een veel gebruikte ‘hub’ is voor off-shore werkers. Ook worden vliegtuigen in Noorwegen gebruikt als treinen bij ons. Logisch want met de auto schiet reizen in Noorwegen niet echt op. Op vrijdagmiddag was het een drukte van belang op dit vliegveldje. Terwijl wij op onze taxi wachtte, genoten we van de bedrijvigheid. Eenmaal in de taxi keken we onze ogen uit. Het Noorse landschap is heel mooi. Het busje bracht ons naar Voss Fjellandsby, een nieuw skigebiedje met indrukwekkende plannen voor de toekomst.

De rit naar het hotel duurde langer dan wat je zou verwachten als je de kaart ziet. Maar op de wegen in Noorwegen wordt ‘slechts’ 70 kilometer per uur gereden. Genoeg tijd om uit de raampjes te kijken. Bevroren meren, watervallen omgetoverd tot ijspegels en besneeuwde bergen. Deze bergen zijn trouwens anders dan de steile Alpentoppen die we kennen vanuit Oostenrijk of Frankrijk. Minder hoog en minder steil, maar evengoed zeer skibaar. Hoe dichter we bij het het skigebied komen, hoe meer sneeuw er langs de weg ligt. We worden hartelijk begroet als we bij het nieuwe en sjieke Myrkdalen Hotel aankomen. Er wordt verontschuldigd voor de weinige sneeuw, maar als dit ‘weinig sneeuw’ is, wat is veel sneeuw dan?

Naast dit hotel staat een mooi, speciaal voor het skigebied gebouwd dorp met mooie chalets. Terwijl dit dorpje echt voor wintersporters is gebouwd ziet het er authentiek, mooi en gezellig uit. Hier kunnen ze in de Alpenlanden en in het bijzonder Frankrijk zeker een voorbeeld aan nemen.

Na een goede nachtrust en een typisch Noors, dus hartig ontbijt gaan we de pistes op. Twee dingen vallen meteen op. Het eerste is de krakende sneeuw, alsof we mid-winter zitten, terwijl het al april is. Ten tweede is het de rust op de de strak geprepareerde pistes.

Als eerste afdaling skiën we over een strak geprepareerde piste. Genieten. We knallen naar beneden en onze ski’s snijden als een warm mes door de boter. Na deze afdaling besluiten we de hellingen naast de pistes op te zoeken. Ondanks dat het al een tijdje niet meer gesneeuwd heeft, hebben wij geen enkel probleem om ongespoorde poeder te vinden. Over mooie glooiende hellingen knallen we naar beneden. Het kan niet op.

We besluiten nog iets verder off-piste te gaan en echt buiten het skigebied wat serieuzere hellingen te proberen. Tussen berken knallen we door vederlichte poeder naar beneden. Dat de zon al meerdere dagen op deze sneeuw heeft gestaan lijkt deze poeder niet te deren. Het is duidelijk een ander decor dan in de Alpen, wij kijken onze ogen uit. Afgestompte bergtoppen zo ver het oog reikt, allemaal vol sneeuw en daartussen al dan niet dichtgevroren meren. Erg mooi.

“ Ik weet het wel zeker: ik zal vaker in Noorwegen skiën. ”

Als we aan het eind van de dag nog een paar pistes pakken valt het ons op hoe goed deze er nog bij liggen. Het gebied is relatief klein dus je zou verwachten dat alle pistes na een dag kapot geskied zijn, maar niets is minder waar. De afdalingen liggen er nog goed bij. En de sneeuw is precies hetzelfde als hoe wij deze ’s ochtends aantroffen: fantastisch.

Het gebiedje van Voss-Fjellandsby heeft momenteel nog maar 17,5 kilometer aan pistes, met daaromheen een aantal mooie off-piste afdalingen. Maar de plannen zijn er om dit gebied behoorlijk uit te breiden waarmee het aantal piste kilometers flink omhoog zal gaan.

’s Avonds genieten we van een fantastische maaltijd in het restaurant van het hotel. Goede wijnen, goed vlees en fantastische vis. Na het eten maken we een avondwandeling door het dorpje, wat in het maanlicht heel erg mooi is. Wie op zoek is naar rust en niet per se veel kilometers nodig heeft zit hier op het goede adres. Ik kan me voorstellen dat ouders met jonge kinderen hier een prima plek hebben om rustig met de kinderen te skiën. Sowieso ga je niet naar Noorwegen voor de kilometerslange tochten in de skigebieden. Noorwegen is meer het land voor wintersporters die ook graag willen reizen, want toegegeven, het land zelf mag absoluut gezien worden in de winter.

Na ons verblijf in Voss-Fjellandsby vertrokken we richting Røldal, een bekende naam bij off-piste wintersporters. Zelf zegt Røldal dat het in het rijtje past tussen Sankt Anton, Chamonix en La Grave. Dat is nogal wat voor een gebiedje met drie sleepliftjes en een handvol pistes. Røldal doelt dan ook op de off-piste mogelijkheden van het gebied. Deze zijn er inderdaad genoeg. Het gebiedje ligt in een ruime kom waar echt overal mooie couloirs en hellingen naar beneden storten. We worden wegwijs gemaakt door Pelle Gangeskar, een fervent off-piste skiër en ‘de koning’ van dit gebiedje. Vol overtuiging vertelt hij hoe gaaf alle couloirs zijn, als de sneeuwcondities er goed bijliggen. En die sneeuwcondities, daarmee zit het over het algemeen wel goed, want dit gebiedje ontvangt elk jaar meters en meters aan sneeuw. De afdalingen in de diepe poeder boven het bevroren meer dat onder het gebiedje ligt is erg bijzonder.

“Zelf zegt Røldal dat het in het rijtje past tussen Sankt Anton, Chamonix en La Grave. Dat is nogal wat voor een gebiedje met drie sleepliftjes en een handvol pistes.”

Røldal is een echte freeride bestemming. Vooral off-piste skiërs die niet vies zijn van een korte hike kunnen zich hier helemaal uitleven. Het terrein leent zich voor fantastische off-piste avonturen. Lokale gidsen kunnen je de mooiste afdalingen laten zien. Want ook hier is het uitzicht en het landschap erg mooi. Mij lijkt Røldal een ideaal gebied  voor een short-ski als het net gesneeuwd heeft. Met het vliegtuig zit je er zo, en tickets zijn niet duur!

Na een paar dagen in Noorwegen geskied en gereisd te hebben is het duidelijk. Noorwegen is winters en wintersport. Maar de wintersport is dan net even anders. De gebieden die wij bezocht hebben waren niet groot en voor Alpen-begrippen zelfs klein, toch verveelde het skiën er niet. Noorwegen is een land voor skiërs die eens wat anders willen. Als je rust wilt, mooie landschappen en als je van reizen houdt, dan is een trip naar Noorwegen echt de moeite waard. Als je gek bent op koude en zeer goede sneeuw dan is Noorwegen ook een aanrader. En tenslotte toerskiërs, die kunnen helemaal hun hart ophalen in dit winterse landschap. Ik weet het wel zeker: ik zal vaker in Noorwegen skiën.