Toerskiën in Chili

Door Rogier

Hoe ziet de perfecte skiberg eruit? De klassieke strato-vulkaan komt qua vorm waarschijnlijk extreem dicht in de buurt. Een perfecte driehoek met genoeg, door lavastromen gecreëerde, elementen om de afdaling nooit te laten vervelen. Drie jaar geleden vertrok ik samen met Sandra naar Chili, het land met honderden vulkanen. In onze zomer, de Chileense winter, liggen deze bergen vol met sneeuw. Wij waren zo onder de indruk dat we vorig jaar weer naar het zuiden vlogen. Geleerd van de ervaringen van drie jaar geleden en met een beetje geluk lukte het ons om in een zeer kort tijdsbestek heel wat te skiën en heel veel te zien.

Toerskiën
Naast enkele grote skigebieden, waarbij vooral Portillo een echte aanrader is, is Chili het land voor toerskiërs. Ondanks dat op verschillende vulkanen kleine skigebiedjes liggen, zijn deze amper de moeite waard. Deze gebieden zijn duur, en net aan leuk voor een dagje. Maar eigenlijk nog erger, de mooiste hellingen strekken zich honderden meters boven deze oude liften uit. Om te kunnen skiën op deze hellingen is toerskiën de enige oplossing. Dat, samen met het verplichte reizen tussen de vulkanen maakt dat het skiën deze vulkanen slechts is weggelegd voor ervaren, avontuurlijke en reislustige toerskiërs.

De laatste 10 kilomter richting de Lonquimay zijn onverhard

Naar het zuiden
Via Madrid vlogen wij naar Santiago. Op heldere dagen zijn de Andes te zien vanuit deze stad. Zeker in de winter, onze zomer, is dat vaak het geval. In de zuidelijke zomer hangt er boven deze grote stad teveel smog om überhaupt ook maar een berg te zien. Het centrum van Santiago is gezellig druk en lijkt bijna Europa. Maar wij waren dit keer niet gekomen om ons in het Chileense stadsleven te storten.

WEen mooie kleine vulkaan, opweg voor de eerste toertocht!

We besloten daarom snel naar het zuiden te vertrekken, de opvallend nauwkeurige weersverwachtingen in Chili voorspelde namelijk enkele dagen goed weer voordat het bar en boos zou worden. Op het vliegveld haalden we meteen onze grote ‘pick-up’ op om ons op de Pan American highway tussen de absurd grote vrachtwagens te voegen.

“Vanaf dat moment ging alles in een stroomversnelling. We wisten dat we maar een korte periode van mooi weer hadden.”
Op de top van de eerste vulkaan

Het eerste doel was de vulkaan Lonquimay. Na een overnachting in Chilian, waar de jet-leg en de vermoeidheid van de vliegreis flink toesloeg, kwamen we in de vroege middag aan bij de vulkaan en skigebied van Lonquimay. Het doel was om de volgende dag de vulkaan te skiën. Maar eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming zagen wij een kleinere vulkaan recht voor de parkeerplaats liggen. We hoefden niet lang te twijfelen. De ski’s gingen onder en we liepen nog dezelfde middag omhoog om heerlijke poederachtige sneeuw te vinden tijdens de afdaling. De ondergaande zon gaf nog wat extra glans aan deze afdeling. Slechts één dag in Chili en het kon nu al niet meer stuk!

De allereerste afdaling en wat voor een!

Stoomversnelling
Vanaf dat moment ging alles in een stroomversnelling. We wisten dat we maar een korte periode van mooi weer hadden. Dus na deze eerste kleine vulkaan skieden we de dag erna de  Lonquimay. De klim naar de top was zwaar, de wind maakte deze klim namelijk een spannend avontuur. Zoals zo vaak stormde het ook op deze top en dat zorgde voor vallend ijs vanaf de top. De afdaling was echter heerlijk. Geen al te makkelijke sneeuw, maar op volle snelheid goed te skiën.

Aan de voet van de Lonquimay
De Lonquimay in het maanlicht
Vanwege de storm en de steilte besloten we met stijgijzers verder te klimmen
In de afdaling van de Longuimay

Thermische baden
Na deze tocht stapten we moe in onze ‘stoere’ four-wheel op zoek naar thermische baden, waar Chili zo bekend om staat. Deze vonden we snel naast een mooi en aangenaam hotel. Twee vliegen in een klap, wij wisten meteen waar we zouden overnachten. Het was heerlijk om ons onder te dompelen in het hete water en zo de koude snijdende wind van de ochtend ervoor te vergeten. Met een goed Chileens biertje in de hand lagen we de hele middag in het heerlijk warme water. Van het ene uiterste in het andere.

Thermische baden: heerlijk!

Na een heerlijke middag in de thermische baden en een goed maal, maakten we onze spullen klaar om ’s ochtends vroeg weer te vertrekken. Want het slechte weer kwam er aan en we wilden zeker nog wel wat skiën voordat we een paar dagen ‘vast’ zouden zitten.

Aan de voet van de Antuco vulkaan

Antuco
Dus om 5 uur ‘s ochtends zaten we in de auto op weg naar Antuco, een van de mooiste vulkanen die ik ooit gezien heb. Een perfecte vorm, en met maar liefst 1600 hoogtemeters. Veel te skiën dus. De weg naar Antuco is erg mooi. Een strakke asfaltweg, aangelegd voor bosbouwers, lijkt in een rechte lijn naar de top van de Antuco toe te lopen. Vanaf het laatste echte dorpje is de weg onverhard. Te rijden met een gewone auto, maar veel comfortabeler (maar vooral sneller en leuker) met een goede jeep.In de loop van de ochtend kwamen wij op de Antuco aan, we begonnen vrijwel meteen met de klim. De eerste meters te voet, en na zo’n 50 hoogtemeters vonden wij de sneeuw. Heerlijke voorjaarssneeuw, een fantastisch uitzicht op de Andes met daartussen enorme bossen en een mooi meer. Geluk is eenvoudig op de toerski’s in Chili.

Bijna op de top van de Antuco! Goede maar harde sneeuw

Na een fantastische afdaling besloten we wat te eten in het ‘piste-restaurantje’ dat naast de ene gesloten piste van het gebied lag. Een groot bord gaf aan dat dit restaurant van de lokale ‘Andes-vereniging’ was. De foto’s aan de muren van het restaurant gaven meer het idee dat het het clubhuis was van de lokale visvereniging. Dus besloten we maar een goed stuk zalm te bestellen.

De afdaling: fantastisch!

’s Avonds zetten we onze tent op  een paradijselijke plek met uitzicht op de Antuco vulkaan. Een fles goede Chileense wijn, de ondergaande zon op de Antuco en  waterval vlak naast ons. We waren nog maar vier dagen in Chili en we hadden al drie fantastische tochten op de teller staan! Er restte ons twee dagen mooi weer voordat het slechte weer zou losbarsten. Al wegdromend bij het uitzicht op de vulkaan discussieerden we over de volgende vulkanen die we zouden gaan skiën.

Genieten op de lager gelegen en minder steile hellingen
Paradijs!

Villarica
We besloten verder naar het zuiden af te zakken richting de beroemde Villarica vulkaan. Deze actieve vulkaan ligt naast de in de zomer zeer toeristische plaats van Pucon. In Chili noemt men dit het Chamonix van Chili. Dat is wat overdreven, maar toeristisch is het zeker.

We sliepen op de parkeerplaats van het kleine en extreem dure skigebiedje van Villarica. Om ’s ochtends vroeg de vulkaan op te kunnen, want het slechte weer zou namelijk in de middag al binnen komen. We sliepen in de bak van onze pick-up en genoten van een fel-oranje zonsondergang boven het stadje Villarica. Terwijl de zon half onderging kwam een roedel straathonden ooghoogte nemen, en in tegenstelling tot veel Zuid Amerikaanse landen zijn de straathonden in Chili over het algemeen vriendelijk.

Na een zeer koude nacht warmden wij ons op met een kop warme koffie voordat we aan de klim van de Villarica begonnen. De harde wind en wisselende temperaturen maakten de sneeuwlaag van de Villarica betonhard. Het klimmen was gevaarlijk. We haalden de top niet, de laatste meters waren te link. Toch was het skiën lekker. Vooral dankzij het uitzicht op  het mooie meer onder de vulkaan. Eenmaal beneden vertrokken we direct naar een van de vele thermische baden die rondom Pucon liggen. Want ook hier stikt het daarvan, en na een nacht -15 in de achterbak van de jeep hadden wij wel zin in een bad in heerlijk warm water.

Ondergaande zon boven Villarica
Betonharde sneeuw, maar wat een uitzicht!

Het zou overdreven zijn om te zeggen dat we blij waren dat het slechte weer er aan kwam, maar in minder dan een week hadden wij 4 toerskitochten gemaakt op mooie vulkanen en al duizenden kilometers gereden over de Chileense snelwegen. Het slechte weer zorgde ervoor dat wij konden rusten en beloofde verse sneeuw!

We genoten dan ook met volle teugen van de goede restaurants in Pucon, we lieten ons het heerlijke Chileense vlees goed smaken, natuurlijk met een eveneens goede Chileense wijn erbij.

Fantastisch lekker fruit, overal te koop in Chili

Het weer leek nog niet echt op te klaren dus besloten we op de toeristische toer te gaan. Via mooie binnendoorwegen reden we naar de kust van Chili om zeehonden te bekijken. We genoten met volle teugen van het mooie land. Chili is de moeite van het ontdekken meer dan waard.

Zeehonden kijken aan de kust

Na een paar dagen de toerist gespeeld te hebben, besloten we richting Nevados de Chilian te vertrekken in de hoop op goed weer en verse sneeuw. Verse sneeuw vonden we, maar helaas bleef het goede weer uit. Al toerskiënd maakte we verschillende mooie afdalingen rondom de vulkanen van Chilian. Het skigebied bleef zo goed als dicht vanwege het stormachtige weer. Dat maakte ons niet zoveel uit: hadden wij meer poeder voor onszelf.

Na deze laatste toerskitochten gingen de skivellen de koffer in. We vertrokken richting het beroemde skigebied van Portillo om daar te gaan genieten van meer dan een meter verse poeder, fantastische hellingen, een leuk skigebied en een luxe hotel. Kortom de kers op de taart van een fantastische skitrip naar het Zuidelijke Halfrond.  (Zie voor het verslag van Portillo het iPad magazine van vorig jaar)